Her insan’ın hayatında,yokluklar ve çokluklar vardır. Yaşadığım hayat dan şunu öğrendim.Güzel olan hiç bir şey asla çok değildir.İnsan çok sıkılabilir,çok borçluda olabilir.Çok da yorulurbazan.Anlamadığım şey Çok mutlu olmak. Çok sevmek. Çok iyi olmak gibi cümleler. ’ÇOK’ Ne demektir Fazla ile ilgisi nedir.Yoksa biz tüketme alışkanlığımızı içimiz’e mi çevirdik.Artık kendimizimi tüketiyoruz.
Sanırım minnet hissi ile davranma hastalığı sardı hepimizi.Git gide yozlaşan sosyal yaşantımız sıradan ilişkileri Lütufmuş gibi algılamamıza sebep oluyor.Sabah evden çıkarken bir komşumuz selam verse,Ki. < selam vermek. İnsan olmanın olmazsa olmazıdır>.Şok oluruz.O gün akşama kadar mutluluktan adeta uçarız bir selam bize çok gelir.Veya birimiz,yaşlı bir insanı’ı caddeden karşıya geçirsek kendimizi zafer kazanmış kumandan hissederiz.Yardım gören şahıs ise neredeyse bize kul olacak kadar incelir. Minnetten ne yapacağını şaşırır.Hatta bunun için bedel ödemeye bile hazırlar kendisini.Ya Allah aşkına ne oluyor bize.
Son yıllarda çok tan bile çok duydum.Seni çok seviyorum.Sen bana çok iyisin.Çok iyilik yaptım ona.Çok sevindim.Bu ifadeler; Ben hiçbirşeyi hak etmiyorum’a giden bir serzenişmidir.Aslında hakketmiyordu da gereğinden fazla ilgilendim ,manasınamı kullanılır.
’ÇOK’ . Yoksa laf olsun torba dolsun diyemi konuşuyoruz.Hayatımızdan çıkardıklarımız neler yada yerine ikame ettiğimiz, duygular hangileri. AŞK diye bişey var 45 yılın yarısı bunu duymakla geçti desem yeridir.Tanımsız tarifsiz.Sanki yürekler uzay.Aşk ufo.Aynı şeye bakan gözler ve milyonlarca ağız binlerce yıldır tarif eder de ne olduğunu anlayan yada anlatabilen yok.’Bu konuda ÇOK yazdım okuyun’ diyenlere. Keşke çok yazmasaydınız. Çok vaktim yok. Sadece bir ömürlük vaktim var deme şansımız olsaydı.Sonradan kanaatim değişirmi bilmem.Ama şundan eminim.İnsanlar konuştuklarını zannetmekten konuşmaya geçmedikleri sürece iletişim olmayacak ve biz sadece ’ÇOK’ olacak ve Hakikaten ÇOK konuşacağız.Riya’yı mütevazilik,İyi niyeti enayilik zannetmekten vaz geçmedikçe duygular vicdan denen Muhakemizde bizi kendi sözlerimizle aşağılayacaktır. Bu arada neler oluyor da biz kelimelerin oyuncağı haline geliyoruz.Şöyle bir bakalım.
Her söz bir kimlik taşır aslında.çok şey ifade ederler. Farzedelimki.Yolda bir tanıdıkla karşılaştık.Selamlaşma faslı bitti ve ardından ’Hadi görüşürüz’ dedik.Hiçbir beyin bunu ’Sahi bu bir görüşme temennisidir’ diye Algılamaz.İşim var özür dilerim yerine kullandığımız bu cümle ekseri.Git başımdan seninle uğraşamam’ın dil halidir.Bunu duyan size ,bir menfaat hissi ile bağlı değilse.Eminim birdaha gördüğünde meşgul pozları takınarak sizi geçecektir.İnsan. Kalıbından daha ziyade duygu ve ruhtur.Algı ve duyum asla sezgilerden daha güçlü değildir.Hangimiz şu cümleyi kullanmadık defalarca.<Bile bile aldatıldım.Aslında hislerim beni uyarmıştı.Ah kafam ah.>
İyi olan çok olmaz .Eğer hakikaten seviyorsanız Asla çok seviyorum diyemezsiniz hatta seviyorum demek size çok gelir. Sevgi tamamen hal dilidir.Hangi kelimeye müracaat ederseniz edin eli boş dönersiniz.İÇİNDEN GELE GELE DEMİYORSA HERGELE.BİR BABA EVLADINA KOÇUM DESE .hakaret.Tabii bu benim algım . Mutluluk sizin hakkettiğiniz bir şeyse çok mutlu olamazsınız hatta az gelir. Ne denilse vız gelir.Zira hakkettiğiniz kadardır herşey. Neden kendinize bunu çok görürsünüz. İyi olan güzel olan hiç bir şeyde çokluk yoktur.Çok bukadar çok olursa.İnanın hayat yok olur.Biraz daha içten ve samimi olun..Nekadar gücünüz yetiyorsa o kadar sevin. Seviyorum. Ve ne kadar sevsem az ama asla çok değil diyin.yada sevmeyin. Beni mutlu ettiniz diyin.Çok mutlu oldum demeyin.Ne kadar Mutlu olursanız olun fazla hissetmeyin .Yenisini arayın.
sevgi ve selam.