Toplumsal algısı, empeyalistlerin son tutunma dalı olan küresel dünya masallarıyla törpülenmiş kafaların, seçim süreçlerinde hayatın köşebaşlarını tutarak, palavra söylemler oltasıyla seçmen avına yatmaları ve bunu demokrasinin bir gereğiymiş gibi yutturma çabaları mide kaldırıcı bir şekilde sırıtıyor...
Siyaset yapmayı, halk yığınlarını aydınlık bir gelecek idealiyle buluşturmanın söylem ve eylem durağı olan demokrasi kavramını, kişisel kazanım açlığıyla yozlaştırarak ve halk kitleselliğini mezhep gericiliğiyle uyuşturarak, emperyalist sömürü çarkına emek ve alınteri servisi yapmak anlayan politika cücelerinin devi oynadıkları ali cengiz oyunun sonu geliyor...
Adaletli uygulanmadığı için, zor alım ve soygun anlamına gelen vergilendirme yoluyla, halkın ödediği paranın karşılığı olan insanca yaşam taleplerine kulak tıkayarak, inanç tüccarlarıyla oy pazarlığına oturanların siyasetin beyefendisi muamelesi gördüğü bu yanlış zamanlarda, yerini kaçınılmaz olarak doğru zamanlara bırakıyor...
Yığınların yarın umudundan beslenen, daha güzel bir dünya idealine yürekten inanan insanlar gerçeği, bunca yozlaşmışlığın ve çürümenin bir kıyıcığından parıltı yaymayı sürdürdükçe, hayat, hayatı savunan insan için hep yaşamaya değer güzellikte olacaktır.