tek yaşam yaşamak...
ve sadece buna inanmak...

bir düşünün, neden tek yaşam?
neden sadece x, ya da y ?

bu ne? insan hem x, hem y olabilir mi? bütün yaşam formatlarına, sosyal tanzimlere, algı biçimlerine aykırı değil mi bu hal...

bunu kim der?

’bu olmaz’ diyenler genelde sürücüler. yani ’sürü dağılmasın, hedefimizce ilerlesin’ deyiciler...

arada bunlara kapılganlık ya da işgüzarlıklarından, veya yaranmanın, orada olmanın getiri götürüsü hesaplayıcılardan destek gelmez değil; ama evet hep sürü mantalitesini savunanların dili bu dil.

x ol, y olma
y ol, x olma

olursan x öl
olursan y öl.

paylaşılmış birilerince bir şeyler ve mirasa tâbi mallık mevzu. alanın da satanın da memnun olduğunun pompalandığı, afişe edildiği bir yaşam tarzı. zıddı da aynı çukurun sıvısı.

ve yazının ilk zamanlarından beri bilinene göre bu hep böyle. arada ’şişt! ne oluyor?’ diyenlerin kafası ya vurulmuş; ya da ateşlerde közlenmiş.

en büyük endüstri. inanç.

semavî, arzî fark etmiyor tüm inançlar, birilerinin elinde endüstrileşmiş ve insanlar öbek öbek çeşitli vasıflarda çobanlarca çeşitli hizmetler için güdülmekte. dine çatanla dindar aynı torna tezgahından çıkma. kafa ona gitme bana gelcilik.

neden sana geleceğim?
bende mutlu olacaksın.
olamıyorsam?
bende olmak zorundasın; ya da sende arıza var.

ideolojiler dinleri kullananların daha üstünde din tarzı kullanılıyorsa ve sen x fikriyatındansan y’ye burun büktürten seni, sen değilsen, seni güden o ise... topunuza geçmiş olsun. reva sizi sürüm sürüm sürülemek, gütmek.

ve bu işin ne tanrıyla ne de felsefesini insana hediye etmişle alakası yok... birileri satana pacucunu ters giydirmiş ki işin tuhafı bu, ibadet aşkıyla oluyor bu işler. teslimiyet had safhada ve tüm benlik yok olmuş durumda. öldür diyorlar öldürüyorsun. sustur diyorlar susturuyorsun. her yerin köpeği sadece havlıyor ve ısırıyor nihayetinde.

ip elimde diyenin elindeki, sırtını kamçılamada her karşı vuruşta.