Roxane,
Bugün geçtiğim her yerde yine seni aradım.. Kokulu selpağıma siyah göz kalemimle bişiyler yazıp gitar çalan çocuğa yolladım; söyledi o da.. Bak şuna, nasıl; bir gün gelir de bir an çokça zamanlardan sonra geri dönüp baktığında bilmem anlar mısın, o senin bir anının benim ömrüm olduğunu ne çok sevildiğini artık çok geç olduğunu..
Roxane beni şimdi kim anlar.. Hayır birilerinin an’ının benim ömrüm olduğunu senden başka oturur da kim anlar.. Anlamazlar di’mi.. Senin için çıktım bu tepeye, duman sal bana, güvercin yolla.. sms kulluğu yaşamasın hayat’ımız, madem ömrüm bile değilsin.. Suskunluklarımı başına taç etsen sonra dolaşır mı parmakların saçlarımda.. Ah Roxane, canımı öyle çok acıttılar ki, sevilmemelerim etlerimi yoluyor.. Verdiğim herşey bugün burnumdan geliyor.. Bir pazartesi günü Büyükada’da olmak bile can sıkıcı, hesap et.. Yediğim bütün mozaik pastaları içime kusmak üzereyim.. İç’im ki insanlığın çöplüğü, iç’im ki yalnızlığın ağıtçısı, iç’im ki sahibi olamadığı ruhların soğukluğundan titriyor..
Roxane,
şimdi nerelisin diye sorsalar Morellalılıyım derler mi ki..
-Morella dedim ya a canım, iç’inden Morella’nın..
Ah Roxane, hem de en iç’imden..


Bugün daha az acıdım..
Yarın daha da az acıyacağım..
Sonraki gün daha da az..
Acımalarım yarılanma süreleriyle dostane edalarda..
Özlemim ne olacak a Roxane..
O gün be gün katlanmakta,
Özlemelerim içimi yakmakta Roxane..
Acıkmaktan nefret eder oldum..Yorgun gözlerimin uykusu mutluluk verici ama ben şehrimin yorgunluğunda ağlamaları özledim..
Benim şehrim pek bir yetim bugünlerde Roxane, boynu bükük..
Havalimanı ağlamalarından kalan hüzünlerimizi münasip taraflarımıza yamayıp susuyoruz artık..

Bu duvar sana intihar eder mi Roxane,
bileklerimi kesecek jiletler çay ocağı küllüklerinde, mahzun..
Adımlarım sana uçmak ister,
sen de bana susma Roxane, susma!
Fena halde şefkatim geldi zira..
Üç parça şefkat rica ediciğim..