Zamanın birinde ormanın derinliklerinde yaşayan anne kedi Minnoş’un küçücük bir yavrusu vardı.Kar gibi bembeyaz olduğu için adını karbeyaz koymuştu.Onu kartanem diye çağırıyordu.
Günlerden bir gün Minnoş yanına küçük kartanesini alarak gezintiye çıktı.Amacı ona ormanı tanıtmak ve tehlikelerini anlatmaktı.
Güle oynaya ormanda dolaşırken anne kedi Minnoş avcıların kurduğu tuzağa yakalanmış.Can havliyle çırpınırken bağrışmalarını duyan aslan hemen oraya gelmiş.Aslanın gelmekte olduğunu gören Kartanesi hemen çalıların arkasına saklanmış ve ağlamaya başlamış.Ağlama sesini duyan aslan küçük kedinin yanına gelmiş.tüylerini okşayarak korkmamasını annesini tuzaktan kurtaracağını söylemiş.
Biraz sonra anne kediyi yaralı olarak tuzaktan kurtaran aslan oradan uzaklaşarak ormanda kaybolmuş.
Aradan birkaç ay geçmiş.Anne kedi artık iyileşmişti.Kartanesi de ormanın tehlikelerle dolu olduğunu anlamıştı.
Anne kedi aslanın bu iyiliğini unutamıyor onu bulup teşekkür etmek istiyordu.Onu bulmak için yola koyuldu.Az gitti uz gitti,dere tepe düz gitti.Sonunda aslanın evinin önüne vardı.İçeriden inilti sesleri geliyordu.Minnoş merakla içeri girdi.Birde ne görsün aslan yorgan döşek yatıyormuş.Minnoş:
-Sana ne oldu dostum.diye sordu.
Aslan arka ayağını göstererek inledi.Ayağı çok şişmişti.
-Ayağıma kıymık battı.Günlerdir yürüyemiyorum .dedi.
Minnoş:
-Ben sana yardım ederim.Bana yaptığın iyiliği ancak böyle öderim.dedi.
Anne kedi aslanın ayağındaki kıymığı çıkardı.Yara yerini yalayarak temizledi.Bir kaç gün aslana baktı.Aslan iyileşerek tekrar eski sağlığına kavuştu.
Bu olay sayesinde aslan ve kedi ayrılmaz iki dost oldular.Bir birlerine kol kanat gererek mutlu mesut yaşadılar.
.imcinitas.ılkogretımoykulerım06032008mamak