Ömrümün yaprakları birer birer döküldü,
Gözlerimin feri bitti, dizlerimin bağı büküldü.
Sensiz geçen her saniye göğsüme hançer söküldü,
Gel sar beni sonra git, her mevsimin ilk günü.

Sözlerin merhem olsun, değsin acıyan yerime,
Bir derman oluver şu içimdeki derdime.
Hasretin kor ateşi düştü yine serime,
Gel sar beni sonra git, her mevsimin ilk günü.

Gündüzüm gece oldu, yolumu bulamaz oldum,
Sararıp solan yaprak gibi dalımda kaldım.
Bu yalan dünyada bir tek sana inandım,
Gel sar beni sonra git, her mevsimin ilk günü.

Ateşlere attın da söndürmedin nârımı,
Kışa çevirdin benim baharımı, yazımı.
Bir tek sen anlarsın benim feryadımı, sazımı,
Gel sar beni sonra git, her mevsimin ilk günü.

;Ölüm gelse kapıma, adını anar giderim,
Senin bir tebessümünle ben kederi silerim.
Şu fani dünyadan senden başka ne isterim?
Gel sar beni sonra git, her mevsimin ilk günü.