Bir evin sessizleştiğini, içinde yaşayanlardan başka kimse fark etmezdi.

Eskiden bu evde kahkahadan uyuyamadıkları geceler olurdu. Bir şakaya saatlerce güler, bazen küçücük bir mesele yüzünden birbirlerine kızar, sonra hiçbir şey olmamış gibi aynı sofraya otururlardı.

Şimdi ise aynı evde, aynı odalarda, aynı hayatın içinde birbirlerine söyleyecek bir şey bulamıyorlardı.

Mutfakta çay demleniyordu. Salondaki televizyon açıktı. Pencerenin kenarındaki çiçekler yine güneşe dönmüştü.

Her şey aynıydı.

Bir tek onlar eskisi gibi değildi.

Mutfak masasında karşılıklı oturdukları o akşam, saatlerdir tek kelime etmemişlerdi. Çay bardaklarından yükselen buhar dışında hareket eden hiçbir şey yoktu.

Eskiden olsa günün dedikodusu konuşulur, geçmişten bir anı hatırlanır, saçma sapan bir ayrıntıya bile uzun uzun gülünürdü. Birinin anlattığını diğeri tamamlar, cümleler birbirinin peşinden gelirdi.

Şimdi ise birbirlerine söyleyecek bir cümle bile bulamıyorlardı.

Kelimeler tükenmişti.

Belki de en kötüsü buydu.

Bir şeylerin bittiğini anlamak zordu. Ama daha da zor olan, bunun ne zaman başladığını bilememekti.

Çünkü bazı ayrılıklar bir anda olmuyordu.

İnsan önce daha az konuşmaya başlıyor, sonra anlatacaklarını içinde tutuyor, zamanla da karşısındaki insana söyleyecek bir şey bulamaz hale geliyordu.

Belki onlarınki de böyle olmuştu.
Henüz kimse gitmemişti.

Akşam olmuştu, evdeki sessizliği yalnızca televizyonun sesi bozuyordu. Evde değişen hiçbir şey yok gibiydi. Bir tek onlar değişmişti.

Ama eskiden birbirlerine baktıklarında hissettikleri o şey kalmamıştı. Birbirlerini merak etmiyor, gün içinde yaşadıklarını anlatmak için sabırsızlanmıyorlardı. Aynı evin içinde, birbirlerinin hayatından yavaş yavaş çıkıyorlardı.

Belki de veda böyle bir şeydi.

Kimse “gidiyorum” demeden, kimse “kal” demeden...

Bir gün fark ediyordun ki, yanında oturan insan artık sana eskisi kadar yakın değildi.

O akşam da öyle oldu.

Çaylarını içtiler, masadan kalktılar ve gece her zamanki gibi devam etti.

Sadece ikisi de bilmiyordu belki ama, o gece birbirlerinden sessizce vedalaşmışlardı.

SİLEZYA