Kemend-i mahbûb, sevgilinin kemendi demektir.
Edebiyatta,tasavvufta kullanılan tamlamadır
Dünyadaki dertler, hastalıklar, fakirlik veya ayrılık acısı.
Başı dertten kurtulmayan bir aşık.
Dertle daraldıkça, o kement onu asıl kaynağına geri çeker.
Derd ü belâ kemend-i mahbûb.
Sevgilinin,kendine çekmek için attığıı kement.
İlahi Aşk yolundaki belaların asıl sevgiliye Cenab-ı Hakk’a ulaştıran birer bağ/kement olması.
Dert ve belayı sevgiliden gelen bir vuslat bağı ,kement olarak görür. Belanın aslında bir lütuf olduğu.
Dert ve belanın arkasındaki ilahi sevgiyi ve o kementle çekilmenin rızası.
Allah’ın kulunu kıskanması, kulunun haram kılınmış kötü işleri yapmasına razı olmaması ve kulunu kötülüklerden korumak istemesi.
Gayretullah,
Cenabı Allah, mümin kulunun günahlara batarak kendi değerini düşürmesini istemez.
Cenabı Allahın Gayyur ismiyle,kuluna merhamet etmesi, onu maddî ve manevî zarar veya günahlardan korumak istemesidir.
Cenabı Mevlanın kulunun şerefini, ruhunu ve ahlakını lekeleyecek her türlü kötülükten uzak tutması.
Cenabı Mevla,sevdiği kulunu başıboş bırakmaz,kalbinde başka sevgilere ve günahlara meylini engeller, kirlenmesini istemez.