İmkanları dahilinde, Babamın sağlığında bazı hususlarda yaptıkları ve yapacaklarını hem anlatımlarında ve hemde eylemlerinde dinlemiş ve görmüşümdür. Onun köy öğretmenliğine ben doğduğum Bozkır Kayacık köyünde çok küçük yaşlardayken şahit oldum. Ben doğmadan evvel Karaman’ın Dağdurayda köyüne ilk ataması olmuş, sonra kazamız Bozkır’a bağlı Akkise kasabasına tayin olmuş. Ecdadımız bizlerin olmadığı bir neslin evveli olarak, ülkemizin köylerinde eğitimci hüviyetiyle çalışmışlar, çalışmayı görev anlayışı ve bilincini bir mecburiyet olarak görmüşler, köy çocuklarına kandil olup ışıyarak, bizlere borçsuz harçsız yaşayacağımız güzel bir ülke bırakmışlardır. Şimdiki nesil bu çalışmaların ürünlerini çok rahat yiyor hemde ağzından burnundan gelesiye kadar yemektedir. Umarım ilerdeki kuşak borcuna sadık olurda şimdi yiyen bu kesimin borçlarını itiraz etmeden kapatır yada ülkeyi satıp köleliği seçer. Babam milli eğitimden emekli olduktan sonra da boş durmamış, kooperatifler kurmuş, vatandaşları ev sahibi yapmış ve en önemliside Babası Sait Sorkun ve Annesi Fatma Sorkun adına yeni yapılan Antalya-Seydişehir yolu güzergahına Konya orman bölge müdürlüğüne bedelini ödeyerek, Aile Hatıra Ormanı kurulması için girişimler başlatıp, biz çocukları için her zaman gurur duyacağımız, yaşayan bir anı bırakmıştır. Konya Antalya yolu gidişli dönüşlü yapımına başlandığı zamanlarda "SAİT SORKUN ve eşi FATMA SORKUN hatıra ormanı" levhası, bu yapılacak yolun sınırları içinde kaldığından, Karayolları tarafından kaldırılmış, bayram ziyaretlerinde Konya’ya gelip akraba ziyaretlerini istisnasız devam ettiren Amcam Harun SORKUN; bu güzergahtan giderek önce köy sonra Bozkır gezilerini yaparken, bu levhanın olmadığını farketmiştir. Bu levhanın oraya yenibaştan dikim görevini bana veren Amcam, gönül rahatlığıyla bayram tatil bitişlerinde İstanbul’a işinin başına dönmüş, daha sonraki bayramlarda gelişlerinde levhanın dikilmeyişini görünce, bir kaç kez beni haşlamıştır. Evet amcama kilometrelerce uzaklarda bir mekan ama Konya’da bana 60-65 km.uzaklıkta. Hergün ormanlık yerde kahvaltı yapılacağı düşünülse, gidip yaparsın ama böyle çalışkan bir Babadan, benim gibi bir işi hep yarınlara bırakıp, geçen zamanla, daha başka yarınlara havale eden, yani paytak paytak yürüyen bir zihniyet, ne yazıkki bu levhanın yapımını bu günlere kadar savsaklayıp, uzatmıştır. 2016 senesinin gelecek olan ilk bayramından evvel, Amcam beni telefonla arayarak "Şerafettin bu bayram levhayı ormanda görecem" dedi. Bayrama kalan 25 gün içerisinde, mevzu yere ceddimin hatırasını yaşatan ve isimlerinin bulunduğu levhayı teyze oğlum Mehmet Demir’inde katkılarıyla Seydişehir’den ücretli bu işleri yapan birini bulup diktirebildik. Amcam yine Konya’ya bayram ziyaretinde gelerek akraba ziyaretlerini yaptıktan sonra Seydişehir üzerinden sırf bu levhayı görmek için Bozkır’daki akrabalarımızı ve doğduğu Kayacık köyümüzüde görmek için giderken, Dedemle Ebem adına yaptırılan hatrıra ormanına uğramış, ormanın ve levhanın resimlerini çekmiş ve akrabalarla paylaşmış. Amcam Hatıra Ormanında olduğunu bana telefon açıp söylediğinde sevinçliydi. Amcamı bu kadar sevindiren bu olay beni lakaytlıktan arındırdı. Hollanda’dan izinli gelen kardeşim Nurettin’le Babamın sağken, Konya Orman İşletme Md.lüğünden, masraflarını karşılayıp ailemiz adına satın aldığı, Akyokuş Beyşehir-Isparta yolu güzergahında, Konya’ya 15-20 km.uzaklıktaki, yolun sol tarafında kalan, Anamla Babamın isimlerinin kerdeşim Nurettinin kenarında poz verdiği levhanın olduğu hatıra ormanına gidebildim. Paranız varda lüzumsuz yerlere hayır adına bağışlıyor veya veriyorsanız sakın bunları yapmayın. Onlar asla amaca uygun yerlere ulaşmadığı gibi bir gün gelip sizlere tehlikeler olarak yansıyabilir. Orman ve ağaç için yapılan atılım ve girişimler ise ülkemizin yeşile, gelecek kuşaklara oksijeni bol güzel alanlar, bırakılan değerli miraslar olarak ebedi yaşar. Bilinmeliki, bir ülkenin en önemli zenginlik kaynakları; ormanlarının ve yeşil alanlarının çokluğudur...11/Temmuz-2016 Şerafettin Sorkun/Anamur’dan