İnsan anlaşılmayınca
ve kimse onu anlamadığı zaman susar.

En acısı da konuşurken dinlenilmemekten susar.
Önce yutkunur, gözleri nemlenir ve derin derin susar.

Kırılmıştır, canı acımıştır, haykırmıştır ama duyan olmayınca uzun uzun susar.
Ve kendi içinde büyür çığlığı.

Bir zaman sonra kendini kendiyle konuşurken bulur ve susmanın en acı hissini yaşar.

Susmak, kabullenmek değildir aslında.
Susmak, bir nevi kendine açtığın bir savaştır.

Etrafında sessizlik büyür ama içinde susturamadığın bir çığlık büyür.
Bir volkan gibi...

Artık kendini anlatmak için mücadele etmezsin.
Çünkü seni anlayan ya da dinleyen kimse olmadığını düşünürsün.

Bir kere susturulunca içinde büyüyen bir yalnızlık başlar.
Her geçen gün yalnızlığa alışır insan.

Ama bir noktaya kadar...

An gelir, küçücük bir sarsıntıda diz çöker ve içinde büyüttüğü çığlığı dışarı haykırmak ister; gözyaşlarıyla birlikte.

İşte o zaman insan konuşacak birilerini ve kendini anlayabilecek birine ihtiyaç duyar.
Kim olduğunun önemi olmadan...

Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan tek şey, gerçekten dinlenilmektir.

Ve susunca sesi kısılır dudak aralarında.
Cümleleri yere düşer, kırılır.
Kelimeleri boğazında eksik kalır.
Ve derin bir sessizliğe gömülür.

Üzerine toprak atılsa sesi çıkmaz.

Affetmiştir.
Kırılmıştır.
İncinmiştir.

Yağmur gibi dökülmüştür gözyaşları.
Ve gözlerinin arkasına saklamıştır
acıyan, kanayan yanlarını.

Geçmişin her zaman geçmeyen bir izi olur.
Geçti sanır herkes ama izi hep kalır.

İnsan yeniden konuşmayı, yeniden gülmeyi ve yeniden güvenmeyi öğrenebilir.
Fakat yaşadığı kırgınlıklar, sustuğu günler ve içinde büyüttüğü çığlıklar bir yerlerde iz bırakır.

İnsan sustuğu zaman aslında içindeki çocuğu da susturur.

Susmak, omuzlara çöken en ağır yüktür.

Bazen insanı en çok acıtan şey, kaçtığı gerçekle yüz yüze kalmaktır.
Çünkü insan, sustukça kendinden uzaklaşır; konuştuğunda ise kendi yaralarıyla yüzleşir.

Belki de bu yüzden insan, susmadan önce kendine sormalıdır:

“Ben gerçekten susmak mı istiyorum, yoksa artık beni dinleyecek birini mi arıyorum?”

Asya Öztürk
25.08.2026