FİLM SENARYOSU
Tür: Biyografi - Dram - Umut
Süre: 120 Dakika
Tagline: "Bir adam, bir kazma, yanmış bir şehir..."

---

BÖLÜM 1: "BAĞDAT’TAN GELEN YARALI" 0-30 dk

1. Açılış - 1899 Samarra
Tozlu rüzgar. Küçük Ahmet Bedevi babasının dizinde.
Baba: "Oğlum, biz Türkmeniz. Vatan neresi derse orasıdır."
Savaş Montajı: 1. Dünya Savaşı. Genç Ahmet cephede. Göğsünde İstiklal Madalyası.

2. Kurtuluş ve Kayıp
1921. Anadolu. Yanında Meral. Kar fırtınası.
Meral’in ayağı kayar. Ahmet yetişemez.
Yavaş çekim. Meral: "Devam et Ahmet... vatan için."
Ahmet diz çöker. Fırtına. Sonra kalkar. Yürümeye devam eder.
İlk İplik: "Aşkını toprağa gömdü, vatanı omzuna aldı."

3. Yanan Manisa - 1922
Tren penceresinden. Her yer kapkara. Yanmış ağaçlar, yıkık evler.
Ahmet iner. Elinde sadece bir çuval ve bir kazma.
Manisalı: "Burada hayat bitti delikanlı."
Ahmet toprağa dokunur: "Daha yeni başlıyor."

BÖLÜM 2: "KAZMA VE FİDAN" 30-80 dk

4. Spil Dağı ve Kulübe
Ahmet Spil eteğine kulübe yapar. Gazete serili tahta sedir.
İlk fidanı diker: "Adın Meral olsun evladım."
Montaj: Yıllar geçer. 1 fidan, 10 fidan, 100 fidan. Elleri nasır.
Belediye: "Gel maaşlı bahçıvan ol." Ahmet: "Maaşımı fakire verin."

5. Manisa’nın Tarzanı
Komedi + Duygu Sahnesi: Takım elbiseli bürokratlar. Ortada şortlu, lastik pabuçlu Ahmet. Göğsünde İstiklal Madalyası.
Çocuklar: "Tarzan amca şeker!" Ahmet cebinden boncuk, şeker çıkarır.
İkonik Sahne: Her gün 12.00. Koşarak Topkale’ye çıkar. Topu ateşler. Şehir saate bakar.
Gazeteci: "Neden buradasınız?" Ahmet: "Bu topraklar sahipsiz kalmasın diye."

6. Engel ve Yalnızlık
Kıskananlar, "deli" diyenler. Belediye başkanı: "Şehre in, insan gibi yaşa."
Ahmet fidanın yanına oturur: "Benim ailem burada."
Gece. Yağmur. Fidanları tek tek örter.

BÖLÜM 3: "YEŞEREN VATAN" 80-120 dk

7. Yeşillik ve Yaşlılık
Yıllar sonra. Kapkara dağlar yemyeşil. Kuş sesleri.
Ahmet’in saçları, sakalları bembeyaz. Hala kazma elinde.
Aksiyon: Orman yangını. Ahmet tek başına hortumla, dallarla yangına girer. 3 fidanını kurtarır.

8. Son Günler
Hastane. Doktor: "Şehirde kalman lazım."
Ahmet taburcu olur. Herkes yeni kulübeye gidecek sanır.
Ama Ahmet lastik pabuçlarını giyer. Spil’e döner.
Tahta sedirine yatar. Yanında son diktiği fidan.
Fısıldar: "Büyüdün mü evladım?" Gözlerini kapatır.
Tarih Ekranı: 31 Mayıs 1963

9. Epilog - MUTLU BİTİŞ
Günümüz Manisa. Drone çekim. Yemyeşil Spil Dağı.
Torunlar Manisa Tarzanı’nın gölgesinde oynuyor.
Öğretmen: "Bu ağaçları kim dikti?" Çocuklar: "Manisa Tarzanı!"
Son sahne: Rüzgar eser. Ağaçların arasından şortlu, lastik pabuçlu bir gölge geçer ve kaybolur.
Yazı: "60 bin mi 80 bin mi bilinmez. Ama her biri bir vatan evladı."

Jenerik: Türk Bayrağı dalgalanır. Altında: "Hiçbir şey borçlu olmadığı ülkeye, ömrünü borç verdi."

---

FİLMİN İPLİKLERİ DAYI:

1. İplik: Aşk ve Kayıp → Meral. Onun acısı onu Manisa’ya bağlar.
2. İplik: Yalnızlık ve İnanç → Herkes "deli" der. O "evladım" der ağaca.
3. İplik: Vatan Borcu → "Bu ülkeye borcum yoktu. Ama yine de ödedim."
4. İplik: Yeşertmek → Yanan şehirden cennete. Her fidan bir sahne.
Dinçer Dayı