OĞUL:
Anne, buzdolabındaki türlü tenceresini düşürdüm.Artık bir yemeğimiz yok.

ANNE:
Oğlum, sakin! Ben temizlerim, rahat ol.

— (Beş dakika sonra) —

OĞUL:
Anneee, hibiskus kavanozunu yere düşürdüm, kırıldı ama elim değmedi.

ANNE:
Oğlum relaks, ben temizlerim.

...

Kıtırt katırt... Aman off!

Oğlum, bu kavanozu köşede niye kırmadın? Vay belim!

— (Beş dakika sonra, WhatsApp bildirimi gelir) —

OĞUL:
Anneee, dışarı on adım attım, tepemden yağmur boşanıyor.
Sanırım bugün de bir tuhaflık var.

ANNE:
Mesele tencere, türlü, hibiskus, yağmur menüsü değil... Paşam, mutlu tatil fotoğraflarımızı nereye attın?

OĞUL:
Anne, inan sadece kız arkadaşımın WhatsApp’ına elli resim attım, başkasına yollamadım.

ANNE:
Oğlum ne yaptın?! Elli mi?! Bak, kızcağız ders çalışmaktan beş dakikalık "kısa tatil" bile yapamadıysa, sen onu full fotoğraf albümüne çevirmişsin... Çok ayıp!

OĞUL:
Kahkaha fırtınası evlere şenlik.

ANNE:
Oğlum, gök yarılmadı. Tencerede sorun yoktu. Kavanozu da itmedin. Göksel âlem sana mesaj gönderdi ruhsal bildirimlerini aç.



ANNE (son mesaj):
Oğlummm bence sen dışarı fotoğraflarını atma... Nazarlara gelleyyon.

Hamiye GÜL