Narsist insan rip akıntısına benzer, usulca çeker seni girdabına...

Sen aşkın deniz olduğunu sanarsın. Mavi, serin berrak.. Hani denize bakınca huzur bulur ya insan, aşkı bulunca da huzuru bulacağına inanırsın. Ve o sana okyanus vaadeder. Okyanustan hayaller kurarsın.
Çünkü abartmayı sever bir narsist. Sana senin istediğinden fazlasını vaadeder. Beklentilerinin doruk noktasını hayal ettirir. Gözünde onu ilahlaştırman için evvela bir cennet kurması gereklidir. Ve bu ilahın tanıdığın hiç kimseye benzemediğini düşünmelisindir. Bu yüzden kısa zamanda seni iyice tanır. Hobilerini ve fobilerini aklına iyice kazır.
Sonra birden sen oluverir. Sevdiğin şarkıları dinler, sevdiğin yemekleri sipariş eder. Gezmek istediğin yerlere götürür seni okumak istediğin kitapları bile bulabilirsin bir narsistin masasında. Sen onu ruh ikizin zannedersin ama o bundan sonra hayatına musallat olacak lanet bir narsisttir. Anlamazsın göremezsin.
Her şeyi o kadar hızlı yapar ki, bir an önce seni kendine bağlamayı hedefler hatta kısa bir sürede ilişkiyi evliliğe götürür.

Herşey sanki fazla mı mükemmeldir?

Bu sorulara şüphelerine bile verecek ikna edici cümleleri vardır onun. Çünkü amacına ulaşmak için herşey mübahtır ona göre.. Yalan söyler demiyorum yalanlar silsilesinden bir dünya kurar, hatta ikna edici olsun diye kurduğu her yalana önce kendi inanır sonra seni inandırır. Birde acele etmesinin bir nedeni vardır. Girdiği kalıptan çıkmak istemesi ve kendi benliğini saklamaktan sıkılmasıdır. Aslında seni etkilemek için yaptığı onca şeyden öyle nefret ediyordur ki dereyi geçinceye kadar mantığıyla kendini telkinliyordur.

Netice itibariyle amacına bulaşmıştır. Sen artık mavi berrak sularda huzurla yüzdüğünü düşünüyorsundur. Ama o görünmmez yavaş bir akıntıyla seni okyanusunun derinliklerine çekiyordur. Bunu yaparken her seferinde bir cansimiti gibi sana güven aşılıyordur. Sen yavaş yavaş hayatında olan diğer önemli insanların gerçek yüzlerini onun sayesinde görmeye başlamışsındır. Muhtemel zamanlarda gelip seni teselli ederken, sana hak verirken güya ,öngörülerini sana onaylatıp sana kimsenin tanıdığın gibi olmadığını söylüyordur. Sen öyle zamanla yapayalnız kalacağını bilmeksizin hayal kırıklık larınla insanlardan uzaklaşmaya başlayıp, güvenecek tek limanın olan o zavallıya sırtını yaslamışsındır.

Burda zavallı sen olarak göründüğünü düşünüyorsun ama asıl zavallı odur. Çünkü senin gibi güçlü birini böyle yönetebildiği için kendi zavallığını tatmin ediyordur. Günbegün senin enerjini emip kendi egosunu güclendirip senin üzerinden bir otorite kurduğunu düşünüyordur. Ama işin komik tarafıda sana çoktan bağlanmış ve tek gücü sahip olduğu sen olmadan yaşayamaz hale gelmiştir. Bunu asla kabul etmeden aksine zamanla üstünden ilgiyi çekse bu gerçeği değiştirmez. Senin bütün zayıf yönlerini kullanan bu narsist kişiliğin hiç zayıf yönü olmadığını sanıyorsan kendine bak...

Ve sonunda bu rip akıntısına kapılıp, okyanusundaki ortasında yapayalnız kaldığında korkma! Seni orda bırakamaz şayet bırakmışsa kendi hayatından vazgeçmiş demekttir. Geriye dönmek için aynı akıntıya ayak uydur. Zamanla onunda zayıf yönlerini görüp kontrolü ele alabilirsin. Ta ki kıyıya varıncaya kadar...

ELİF KARADAŞ