~candan öte canım Ali’me... ~


Sanırım coğrafya tesiriyle bizim çok temel bir yanılgımız veya ayanı sabitemiz var
aşkı, aşkın boyutlara taşımayı seviyoruz

doğuştan gelen duygu katmanlarını anlam açısından öyle uyarlıyoruz ki
içimizden taşan parçacıkları sanki bizden bize
değilmiş gibi karşı taraf haline getirebiliyoruz

Musa nebinin Harunu, leylanın mecnunu
ve daha birçok âşık _ maşuk
öz ve karşı
gibi algılıyor öyle de yaşıyor, anlamlandırıyoruz

bu nedenle bir olmazlık, uzaklık, karşıtlıklar ve ötelemenin
çok yorulmuş ve yormuş duygulanım limanına
çıkıyoruz
bir süre sonra tesirini yitiren uyuşma hali
uyuşmazlık getiriyor gibi

hem yazarı hemde okuru açısından bilinmezlik sezilebilirden daha fazla öncelenip yanlış ve yanıltıcı bir adrese sürükleniyor

"o benim kimim hep koştuğum"
kimdir talep edilen nedir
nasıl bir hayale kapılmıştır ki
bazen şiir, arzuyu ve dikkatle okununca erotizmi estetik imalarda dolaştırıp
tanrıya uzanan merdivenler kuruyor"

bilinmez.

bilinen; şiir sen nelere kadirsin deyip sevda ve aşkların duygu ve düşüncelerin insan yanımıza bir an için yanıtlar ürettiği ve
saygıyla selamlanması gerektiğidir...,


.