Sistem bize her zaman bir illüzyon satar: Kurallar vardır, yasalar vardır ve herkes bu büyük sahnede hak ettiği rolü oynar. Jacques Lacan bu sahneye Simgesel Düzen der. Toplumun dilidir bu; bize nasıl yaşayacağımızı, neyi arzulayacağımızı söyler.
Ancak bir yerlerde, o ışıltılı plazaların ve lüks yaşamların tam altında, bu düzenin dışına itilmiş, sistemin dilinde hiçbir kelimeye karşılık bulamayan koca bir alt sınıf yaşar. Onların payına düşen tek şey yoksunluktur.
İşte tam bu kırılma noktasında, o "asfaltın altından gelen" figürler peydahlanır. İsimlerin hiçbir önemi yok. Onlar, sistemin yarattığı adaletsizliğin etten ve kemikten birer semptomudur.
Lacan der ki: "İnsanın arzusu, Ötekinin arzusudur."
Alt sınıf, zenginin sahip olduğu o şatafatlı hayatı arzulamaya zorlanır. Ama oraya ulaşacak yollar kapalıdır. Bu adaletsizlik karşısında alt sınıfın kaybedecek sadece fakirliği, yani hiçbir şeyi vardır. Peki, ya üst sınıf? İşte burjuvazinin, o elit tabakanın anlamadığı paradoks tam olarak budur: Zenginin riski paradır, ama o parayı korumaya çalışırken ödediği bedel hayattır. Şöhretin, o steril ve korunaklı kulelerde yaşamanın bedeli, sokaktan gelecek o öngörülemez ölüm riskidir.
Bu yeni nesil mafyatik uyanış, aslında ezilen sınıfın bilinçdışı bir intikam çığlığıdır. Açık açık söylenemeyeni, silah sesleriyle simgeleştirirler. Lacancı anlamda "Gerçek" simgesel düzenin çatlaklarından sızar ve zenginlerin yüzüne çarpar. Siz onları sadece "suçlu" olarak görürsünüz; oysa onlar, sizin yarattığınız o steril dünyanın kurallarını tanımayan, sistemin kendi eliyle beslediği canavarlardır.
Alt sınıf için para sadece bir araçtır; ama zengin için o gücü elinde tutmak, ölümle burun buruna yaşamak demektir. Adaletsizlik öyle bir noktaya gelir ki, roller değişir:
Yoksul, hayatta kalmak için suçun karanlığına sığınır.
Zengin, o suçun gölgesinde, her an canından olma korkusuyla titrer.
Bu, sınıfsal bir intikamın felsefesidir. Simgesel düzenin maskesi düşmüştür. Artık ne yasalar ne de paranın gücü, o ezilmişliğin doğurduğu saf öfkeyi durdurabilir. Çünkü ölüm, paranın satın alamayacağı tek "Gerçek"tir.