0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
144
Okunma
insanların yürürken çıkardığı sesler, robot evriminin nerede başladığını anlatır bana.. bir kadın, tüm doğallığından en az yıldızlar kadar uzakta bir yerlerde yürürken, buralara, kaldırımdan kulağıma çalınıyor topuk sesleri..
işte! tam önümde ve ayağı burkuluyor„
soğuk, mavi bir buzdağı,
baştan ayağa çatırdıyor
yerde ve şimdi o, sıcacık ağlayan bir kadın artık.. o kadar kadın ki diğerleri ve ötekiler gibi tutup elinden kaldırmayı,
ve onu yeniden bir robot yapmayı hiç mi hiç istemedim..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
