Hayvanlar üstüne

Epey okudum araştırdım. Hayvanların ruhu var mı, akıl kullanma yetenekleri var mı, ne kadardır, dinler dahil bu konuda bilgi sahibi olan kişilere ait yazılar okudum. Çok sağlıklı beni tatmin edici bilgi edinemedim.

Uzun zamandır kedilerim var, diğer hayvanlarla da ilgilendiğim oldu, köpeğimde vardı bir zamanlar. Onlarla olan ilgi iletişimim son zamanlarda kafamı kurcalar oldu.
İnternette hayvan severlerin de yorumlarını okuyorum. Kendi deneyimlerim var gördüklerimden yola çıkarak çok şey öğrendiğimi öğrendim.

Hayvanların yalvardığını gördüm. Ağladığını gördüm. İnanmazsınız ama kedilerimin rüya gördüğüne, uyurken sayıkladıklarına şahidim. Başka türlü gördüklerim yorumlanamaz çükü insan örneği önümüzde duruyor.

Daha önceki bir yazımda da yazmıştım sanırım. Evcil olmayan kediler vahşi olur. Dokunamaz yakalayamazsınız kolay kolay, saldırırlar yaralarlar insani, bir evcil olmayan kedi bizim kömürlüğe yavrulamış kutunu içine depoyu kontrol etim. Kutu üstü kapalı yandan kırık içine girmiş. Kapağa kaldırdım kedi kaçmıyor yavrularını üstünde ayağa dikildi ince içimi titreten yavaş bir sesler miyavladı. Miyavlamıyor resmen ağlıyor bana dokunma diye hemen kapattım kapağı, tüylerim diken diken oldu içim bir tuhaf ağlamaklı oldum. Neyse onlara baktım büyüttüm.

Aloş diye kedim var benimle yatar geceleri, hasta olduğumda anlıyor. Patisiyle yanaklarımı okşuyor inanamazsınız. Akıl diyoruz ya var mı yok mu, ben sağa dönük yatarken koynumdayken ona sırtımı dönüyorum. Sessizce sola, o yavaşça üstümden atlayıp soldan koynumdaki yerin alıp yatıyor. Bir insan gibi bu akıl değil de nedir.

Kedilerin ruhu var mı, elbette vardır. Bir şey canlıysa ruh vardır içinde, ruh can olduğuna göre, başka türlü bir ifadesi var mı bilmiyorum.

Ölen kedilerimin bazılarını rüyamda görüyorum. Ben insanım bu normal kedilerimde beni rüyalarında görüyorlar mı çok merak ediyorum. Anasız iki yavru kedi büyütmüştüm dışarda eve almamıştım ikisi de kayboldu muhtemelen öldüler. Yoksa gelirlerde her zaman ki gibi karınlarını doyurmaya. Rüyamda gördüm kaç kez iki kardeş baktığım binanın dibinde çıkıp bir sağ diğeri sol koltuğuma atlayıp sokuluyorlar. O sabah çok mutlu kalkıyorum. Benim yavrularım beni özlemişler diye.

Onların ruhları rüyalarıma geldi diyorum.

On iki tane kedim var hepsi adını biliyor. İsmiyle çağırdığım da ses vererek koşa koşa yanıma geliyor. Onlara çık deyince çıkmayı dur deyince durmayı öğrettiğimi düşünüyorum. Çünkü yemeklerini dağıtırken sen dur bu senin değil dediğimde geri duruyor. Bu senin dediğimde yemeye başlıyorlar ara sıra uymayan yaramazlar da var yok değil.

Umarım saçmaladığımı düşünmezsiniz.

Coşkûnî