Haksızlık sadece bir tarafta olsa davalar uzun sürmezdi. la rochefoucauld
Linares
Linares

İncitmeden Bakabilmek

Yorum

İncitmeden Bakabilmek

( 10 kişi )

5

Yorum

19

Beğeni

5,0

Puan

278

Okunma

İncitmeden Bakabilmek

İncitmeden Bakabilmek


Hepimiz bazen ağır yükün altında kalıyoruz,
bazen de farkında olmadan yükü bir başkasının omzuna biz bırakıyoruz.
İnsanız; birine hayranlıkla bakarken kalbimizin ritmi değişebiliyor
ve birinin mutluluğuna imrenirken kendi eksikliğimizle yüzleşiyoruz.
"Nazar" dediğimiz o kadim mesele, belki de sadece başkasının ışığına bakarken
kendi içimizdeki gölgeyi yönetemeyişimizden ibaret.
Aslında bakışlarımız, ruhumuzun dışarıya açılan kapısı.
Ve kapıdan sızan her niyet, bazen şifa;
bazen de görünmez bir yara bandı gibi değdiği yeri etkiliyor.
Çoğu zaman kötü bir niyetle de yapmıyoruz bunu; sadece "keşke" derken,
o "keşke"nin içine bir tutam "neden bende yok" serpiştiriveriyoruz.
İşte tam o an, bakışımız berraklığını yitiriyor.
Belki de en çok kendimize çekidüzen vermemiz gereken yer burası;
sınırda durabilmek. Birinin bahçesindeki meyveye bakarken,
meyvelerin ne zahmetlerle yetiştiğini hatırlayıp sadece emeğe selam durmak...
Kendi eksikliğimizi bir başkasının varlığıyla kıyaslamadan,
sadece anın güzelliğine şahitlik etmek.
Biliyoruz ki hiçbirimiz bu halden muaf değiliz.
Hepimiz birilerinin hayatına bakarken o keskin sınırda yürüyoruz.
Bu yüzden, bakışlarımızı bir parça mahcubiyetle,
biraz da "MaşaAllah"ın koruyucu zırhına sararak gezdirsek ne güzel olur.
Birine bakarken kalbimizden sessizce geçen bir dua,
hem karşımızdakini o ağır yükten korur hem de
bizim ruhumuzu haset denen o yorucu tozdan arındırırdı.
Kendi üzerimizde bir parça ince işçilik yapmak,
bakışımızı bir yargıdan ziyade bir selam hâline getirmek ne zarif bir çaba olurdu.
Biliyoruz ki her bakış bir iz bırakır. Bizim payımıza düşen;
değdiğimiz kalbi yormadan, o güzelim ışığı gölgelemekten sakınarak,
sadece sessiz bir tebessümle oradan geçip gidebilmek.
Belki de en büyük maharetimiz,
birinin sevincine bakarken kendi içimizdeki "şükrü" uyandırabilmektir.




Kendime fısıldadığım küçük bir hatırlatma:

Bu satırlar bir öğüt değil, bir dertleşme.
Bakışlarımızı beraberce güzelleştirebilmek ümidiyle;
çünkü hepimiz birilerinin dünyasına dokunurken aslında kendi ruhumuzla şekillendiriyoruz.




..Linares..



Paylaş:
(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yazıyı Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (10)

5.0

100% (10)

İncitmeden bakabilmek Yazısına Yorum Yap
Okuduğunuz İncitmeden bakabilmek yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
İncitmeden Bakabilmek yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Tokdemir Kansu
Tokdemir Kansu, @tokdemirkansu
2.4.2026 13:54:17
5 puan verdi
Maşaallah
bdbedri
bdbedri, @bdbedri
30.3.2026 22:10:07

Harika akıl devilimleriniz var etkilendim Kim bilir değişik versiyonları değişik duygu ve düşünceleri dile getirirseniz ne güzel eserler çıkacaktır Bence deneyin Siz bütün bunları başarırsınız..
Bu anlamda. _____
Bazen bir bakış, başkasının ışığını gölgelemeden önce kendi içimizdeki hasedi aydınlatır. Nazar, çoğu zaman dışarıya değil, kendi kıskanç “keşke”lerimize attığımız bir ok. Bu metin, o oku geri çekip yerine “MaşaAllah” ve şükür yerleştirmenin inceliğini hatırlatıyor. Bakışlarımızı selama, kalbimizi duaya dönüştürmek; hem başkasını hem kendimizi korumak demek.
Bu yazı insan düşün dünyasına ve benimde gerçekten içime işledi. İnsan bazen hayranlıkla bakarken bile, o hayranlığın kenarına fark etmeden bir “keşke bende de olsa” gölgesi iliştiriyor. İşte o anda nazar dediğimiz şey doğuyor; dışarıdan değil, kendi içimizdeki eksikliği başkasının varlığıyla yaralamaktan.
Çok zarif bir şekilde göstermişsiniz: Asıl mesele bakışımız değil, o bakışın arkasındaki niyet. Birinin mutluluğuna şahit olurken kendi şükrümüzü uyandırabiliyorsak, o zaman gerçekten olgunlaşmışız demektir.
“Bakışlarımızı bir parça mahcubiyetle, biraz da MaşaAllah’ın koruyucu zırhına sararak gezdirsek…” cümlesi resmen kalbe oturdu.
Teşekkürler bu dertleşmeye. Hepimizin arada bir okuması gereken, sessiz ama derin bir uyarı. Kalemine sağlık. Tebrik eder selam ve sevgiler sunarım. .
MÜSLÜM BAYRAM
MÜSLÜM BAYRAM, @m-sl-mcbayram
30.3.2026 09:55:20
5 puan verdi
Bu yüzden, bakışlarımızı bir parça mahcubiyetle,
biraz da "MaşaAllah"ın koruyucu zırhına sararak gezdirsek ne güzel olur.
Birine bakarken kalbimizden sessizce geçen bir dua,
hem karşımızdakini o ağır yükten korur hem de
bizim ruhumuzu haset denen o yorucu tozdan arındırırdı.

güzele bakmak sevap diye bahane de olmazdı dmi?)

güzelmiş
Kul Yorgun
Kul Yorgun, @kulyorgun
30.3.2026 05:22:05
5 puan verdi
Şiir (aslında düzyazı şiir / nesir şiir) çok güzel ve derin bir iç muhasebe taşıyor.

Kısa ve Öz Yorum:

Linares, “İncitmeden Bakabilmek” başlığı altında, **nazar, haset ve bakışın sorumluluğu** üzerine oldukça olgun ve samimi bir metin yazmış. Konuyu “başkasına bakarken kendi içimizdeki gölgeyi yönetememek” olarak çok net ortaya koyuyor.

En güçlü yanları şunlar:

- “Keşke” derken içine “neden bende yok” serpiştirmemiz” cümlesi çok gerçekçi ve vurucu. Çoğu insanın yaşadığı o ince sınırı çok iyi yakalıyor.
- Bakışı “ruhun dışarıya açılan kapısı” olarak tanımlaması ve her bakışın bir iz bıraktığını söylemesi çok anlamlı.
- “Birinin bahçesindeki meyveye bakarken, meyvelerin ne zahmetlerle yetiştiğini hatırlayıp sadece emeğe selam durmak” benzetmesi ise şiirin en zarif ve olgun noktalarından biri.

Metin, öğüt verir gibi görünse de aslında “kendime fısıldadığım küçük bir hatırlatma” diyerek çok hoş bir tevazu gösteriyor. Bu yaklaşım hem samimi hem de okuyucuyu suçlamadan, birlikte düşünmeye davet ediyor.


Bu yazı, manevi ve vicdani bir olgunluk taşıyor. Haset, nazar ve imrenme gibi konuları modern insanın iç dünyasıyla buluşturmuş. Dil akıcı, imgeler sade ama etkili. Özellikle “bakışlarımızı bir parça mahcubiyetle, biraz da ‘MaşaAllah’ın koruyucu zırhına sararak gezdirsek” cümlesi çok güzel oturmuş.


Başkasına bakarken kendi ruhumuzu incitmemek ve incitmemek üzerine yazılmış, derinlikli, zarif ve samimi bir iç konuşma. Okuyanı hem düşündürüyor hem de “ben de böyle yapmalıyım” hissi veriyor.

Gerçekten güzel ve içten bir metin olmuş.
Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏✍️

gölgesiz
gölgesiz, @golgesiz
30.3.2026 03:49:17
5 puan verdi
Okurken biraz yoruldu gözlerim şairem ancak dikkat edilmesı gereken çok güzel bir konu bir söz duymuştum mezarda yatanların üçte biri malesef nazardan ve hasetten yatıyormuş bunu bilerek bakarsak daha farklı bakıcaz birbirimize kaleminiz kavi duygunuz daim ola 💐🙏🏻🤗
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL