5
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
278
Okunma

Hepimiz bazen ağır yükün altında kalıyoruz,
bazen de farkında olmadan yükü bir başkasının omzuna biz bırakıyoruz.
İnsanız; birine hayranlıkla bakarken kalbimizin ritmi değişebiliyor
ve birinin mutluluğuna imrenirken kendi eksikliğimizle yüzleşiyoruz.
"Nazar" dediğimiz o kadim mesele, belki de sadece başkasının ışığına bakarken
kendi içimizdeki gölgeyi yönetemeyişimizden ibaret.
Aslında bakışlarımız, ruhumuzun dışarıya açılan kapısı.
Ve kapıdan sızan her niyet, bazen şifa;
bazen de görünmez bir yara bandı gibi değdiği yeri etkiliyor.
Çoğu zaman kötü bir niyetle de yapmıyoruz bunu; sadece "keşke" derken,
o "keşke"nin içine bir tutam "neden bende yok" serpiştiriveriyoruz.
İşte tam o an, bakışımız berraklığını yitiriyor.
Belki de en çok kendimize çekidüzen vermemiz gereken yer burası;
sınırda durabilmek. Birinin bahçesindeki meyveye bakarken,
meyvelerin ne zahmetlerle yetiştiğini hatırlayıp sadece emeğe selam durmak...
Kendi eksikliğimizi bir başkasının varlığıyla kıyaslamadan,
sadece anın güzelliğine şahitlik etmek.
Biliyoruz ki hiçbirimiz bu halden muaf değiliz.
Hepimiz birilerinin hayatına bakarken o keskin sınırda yürüyoruz.
Bu yüzden, bakışlarımızı bir parça mahcubiyetle,
biraz da "MaşaAllah"ın koruyucu zırhına sararak gezdirsek ne güzel olur.
Birine bakarken kalbimizden sessizce geçen bir dua,
hem karşımızdakini o ağır yükten korur hem de
bizim ruhumuzu haset denen o yorucu tozdan arındırırdı.
Kendi üzerimizde bir parça ince işçilik yapmak,
bakışımızı bir yargıdan ziyade bir selam hâline getirmek ne zarif bir çaba olurdu.
Biliyoruz ki her bakış bir iz bırakır. Bizim payımıza düşen;
değdiğimiz kalbi yormadan, o güzelim ışığı gölgelemekten sakınarak,
sadece sessiz bir tebessümle oradan geçip gidebilmek.
Belki de en büyük maharetimiz,
birinin sevincine bakarken kendi içimizdeki "şükrü" uyandırabilmektir.
Kendime fısıldadığım küçük bir hatırlatma:
Bu satırlar bir öğüt değil, bir dertleşme.
Bakışlarımızı beraberce güzelleştirebilmek ümidiyle;
çünkü hepimiz birilerinin dünyasına dokunurken aslında kendi ruhumuzla şekillendiriyoruz.
..Linares..
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.