Mevsimlerden hazan mevsimi. Ömrümünde sonbaharı nelerin fazla nelerin eksik hayatımda olduğunu yeni fark ediyorum. Ne kadar gecikmişim. Koca bir ömrü nelere heba etmişim. İlla 50 yaşını geçip 60 a ayak basmam lazımmış. Ömrün geçtiğini hiç fark etmedim. Kendi kendime mahkemem başlamış. Geç de olsa farkına varmakta bir kazanç değil mi? O kelebek kadar hafif, kar tanesi gibi ürkek yüreğim nerede? Seni üzenleri çabuk affedişlerin hiç birşey olmamış gibi davranışların , hiç kalbinde kin, art niyet beslemedin de sana ne kazandırdı? Aynı benzer olayları mıknatıs gibi kendine çektin. Kısır bir döngü içinde yuvarlanıp gittin . Değerini kıymetini bildiler mi ? Sor kendine. Hayır demeyi bilmedin.Haklı olduğun çok konularda konuşup hakkını aramadın. Kendini savunamadın. Savunsanda karşıya anlatamadın. Kendini çoook yordun çok. Oysa boşuna herkes anlamak isteği kadar alıyor. Empatiden çok uzağız. Bugün kızımda yüzüme vurdu. “Zamanında yapman lazım sen kendini savunamıyorsun anne” dedi. Oysa haklıydı. Kalbimin en küçük kılcal damarlarında hissettim o duyguyu. Gizli bir küçümsenmiş duygusuydu. Yaptığım hataları, yanlışlıkları biliyordum. Çooook şeyler kaybettim çok.

Ben çocuklarımı özgür rahat büyüttüm. Bizler özgür büyütülmedik.Büyüklerin yanında saygılı ol, karşılık verme, konuşma büyükler hep haklı, doğruyu bilir diye düşündük. Kendi anne babamızda atalarından öyle gördü, bizde onlardan gördüğümüzü tekrarladık. Şimdi farkına vardım ki çok söylemek istediklerimi biriktirmişim. Hep bastırmışım. Bunlar koca bir yığınak haline geldi .Patladı patlayacak hazır bomba olmuş. Neden böyle yaptın diye kendime tekrar tekrar sordum. Cevaplar tek tek geldi.

1- Konuşursan sevilen biri olmazsın.

2- Konuşursan saygısız olursun.

3- O büyük sen küçüksün küçükler cevap vermez.

4- Konuşursan değersiz olursun.

5- Konuşursan sen kıymetsiz olursun.

Farkına geçte olsa vardım.
Ne çok sevilmek değer görmek duygusu taşımışım. Oysa yaranamazsın kimseye. Ne yaparsan yap kimseyi memnun edemezsin . Bir de şunu anladım bu hayatta! Kime hayati bir iyilik yaptıysan ters döndü. İnsan ne zaman; bu kadar sinsi, iki yüzlü oldu anlamış değilim. İyi yürekleride kamçıladılar. Yüzüne iyi görünüp arkandan kuyunu kazmaya devam ederler. Ne yapsan bilmezler. Senin iyi niyetini kendi çıkarları uğruna harcarlar. Sen verdikçe daha fazlasını isteyecekler. Çünkü insanoğlu çok nankör. Daha vakti gelmedi mi ?

Artık yeter de kendine, bu kadar haksızlık yapma ruh bendine . Uyanma vakti uyan yüreğim. Kim sana nasıl davranıyorsa sende öyle davran. Hak etmeyene değer verme. Aldığın kadar ver. Fazlasına gerek yok ki. Bırak seni sevmesinler. Senin kimsenin ilgisini sevgisine ihtiyacın yok. Bunu geç de olsa biliyordun. Sen yalnızda yaşayabilirsin. Yalnızlık güzel şey . Ben yalnızlığımıda seviyorum.