izinsin bir gösteride bulundum
beklenmedik bir anda
yüzünedokundum...

ordasın, alabildiğine uzak... ve daha fazlası içinde yanıp tutuşan... elbette. bu bir sorun değil. hayat bildiğin gibi işte... sokaklar, kediler, kuşlar ve kelebekler... cama bulaşan parmak izleri ve geçip giden günler. ordasın... gözlerimi kapatıp yanağıma kadar çağırıyorum seni. terleyen avuç içlerimden utanıyorum. sanki daha dün... bir okul kaçkını gibi getirmişim sana seni/ elimde bildiğin düzmece bir metin. karalamışım cümleleri teker teker... sil. tabiki mümkün bu ya da yırt at... sevemiyor insan/ elinde kalbini tutmayanı...

ordasın, bildiğim yağmur iklimlerinde giderek azalan bulut gölgelerinden hemen sonra toza karışacak olan güneş ışıklarının vurulduğu yerde. tenimde yanma hissi duyuyorum laf değil. gecenin bu saatinde. aklımda bir girdap. bi an kanlar içinde öldürüyorum seni... bi an sarıp sarmalayıp uyuyorum. kimse inanmıyor diğerine ama... insanın kendiside inanmayınca kendisine ortaya tuhaf bir sonuç çıkıyor./ hiç...

hiç, kimse
hiç, bir şey...

kandırmaya yetmiyorsa ne yapabilir ki aklım/ çarpıp duruyorum sana...bir bariyere ve şiddetle bir olup acı... yayılıyor bedenime. doğru dürüst anlatamam ama/ alışamam yokluğuna. bir zorba oldum. lanet bir adam... bi an yok olsan uçabileceğim artık. gidebileceğim en uzak yıldıza... gömülebileceğim üçgünlük yas havalarıyla toprağın içine. yahut dalabileceğim okyanusun da en derin yerlerine... mümkün değil bu benim için... lütfen sen bunu başarmış ol. ol ki... zaman bir sufle versin... fısıldasın hiç olmadık bir anda/ ne varsa aramızda kalan...

sana susmak mı yakışıyor
ben niye gülemem
ellerime...

hep sorular evet... haklısın sevilemez sorunlar. evet, devam etmelisin yoluna... seni bekliyor yaşam bütün mucizeleriyle... tabi, hastalıklı bir şey bu. benim adına sevda dediğim... seni korkutan bulaşıcı bir ruh hali. karamsar olduğun... saçlarını boya lütfen, değişir belki alıştığın bütün susmalar... çocuklar büyüt parmakların kadar ve bir yalancı bul. cümleleri... hep seni sevdimle biten. biliyorsun... "ancak bir benzerim öldürebilir beni" bunu yapabileceğine öylesine inanmıştım ki...

şimdi yaşamın ortasında durup, ne yapacağımı düşünüyorum/ sık sık...
çünkü hep eksik... hep yarım. hep... hepsi. hiç... gözümün önünde.. ve aklımın içinde ki seslerle... anlatma bana aşkın kuşku barındırmaz biçimlerini... kim olduğunuda nereden çıkıyorsun... biliyorumdur belki de bütün geçmişini. bir kalemde silinebilecek. tek hecelik bir nokta... ömrümde. sana başladım yine... bir sona yani dolu dizgin. bitmemişse/ benim içimden tek suçluda ellerimdir kalbimdir ve ruhumdur. elinden geleni ardına koyma! unutmadım hiç, bazı insanlar böyle yaşar. boşuna şaşırıp bakma aynaya/ yüzünün yarısı yok orada..



(...)