Bir insanı üç şekilde tanırsın. Yolculukta, alışverişte, komşulukta... Bunların birini tecrübe ettiysen incelemiş demeksindir. Baktın ki, sana yamuk yapmıyor; sağlam bir dostluğu var,hemen ilgini çeker. Hatta o kadar dürüst davranır ki sana, sevme noktasına kadar gelirsin. Daha da dostluk pekişirse, ona güvenirsin. Bazı şeyleri emanet edip bırakırsın. Tanımak zaman ister.

Bir insana selam verip iki muhabbet ettin mi tanışma fırsatı doğurursun ortaya. Sıcak bir dialog, her şeyi çözer. Düşünsenize, hiç konuşmadığınız, ismini dahi bilmediğiniz komşunuzu nasıl tanıyacaksınız ? Bu da şu oluyor, aslında atılması gereken adımdır tanımak.

Artuk yabancı gibi davranmazsınız birbirinize. Dertlerinizi anlatırsınız. neşenizi paylaşırsınız. İyice kim olduğunu bilirsiniz. Böylelikle tanışarak anlaşabilirsiniz.

Bir adam yalan söylemiyorsa, zina yapmıyorsa, haset nedir bilmiyorsa, kibirlenmiyorsa; herkes tarafından bu adam ne kadar böyle iyi diye tanınır. Aksi halde malesef kötü olarak tanınacaktır.

Peki tanımak yeterli midir diye soru sorulursa, bence yeterlidir. Tabii herkesin tecrübesine göre farklıdır. Kimisi hayal kırıklığına düşer, ona bir şey diyemem. Bu durumu bu hale kim getirdi deseler bile, sen onun hakkında peşin hüküm vermeden; ’hayır bunu o yapmamıştır, bir yanlışınız var’ diyerek o insanı iyi tanıdığınıza delalettir.

Bir kez daha gözden geçirecek olursak, tanımak; bilmektir. Tanımak, unutmamaktır. Tanımak, kesin bir karardır. Vesselam...



09.02.2026