Birşeyler çok uzaklarda sanki...Sevinçlerin bile eski neşesi yok...Herkes herkese takmış, beklentiler apayrı; ortak payda bölünmek üzere,nerden tutsan kopuyor,ipince...

Hüzünlere atılan düğümlerin haddi hesabı yok.Kahkahalar öyle sahtekar ki,her susuşta,her sessizlikte pişman olduklarının pişmanlığı çalıyor gönül kapını ve neden bu kadar düşünüyorum diye bir düğüm daha...

Sabah gözyaşları avuçlarına sığmayanlar öğlen gülümserken; neden bu kadar tek düze,neden bu kadar önemseyen,neden bu kadar ısrarcısın diye bir düğüm daha...

Hani yüz kişilik bir eğlencede tek başına kalırsın ya,işte öyle...Çılgın kalabalığın kalbinde,çılgın kalabalıktan öyle uzak...

Öyle yakın ki aşk; elimi uzatsam yıldızlar gibi...Tek engelim güneş ve ne yazık ki geceden daha değerli benim için; bir kalp çarpıntısı uğruna,nefes almayı bırakamam...
Dokunduklarımla yetinmek en güzeli; uzaktaki birşeylere ulaşamamaktansa...
Kendimden çok uzaklardaki kendim olmaktansa, düşlerimde yaşarım...

Birşeyler çok yakında sanki...Her şeyin bitişi hazır, son rotüşlere meyilli ellerim, gözlerim o büyük komutu izliyor...

Ne zaman emir verilirse hareket de o zaman!

KAPATIYORUZ


Hayatışığı


2812026