Evlendiğimden beri annem evime ilk kez misafir olacaktı. Daha önce eşya yerleştirmeye gelmişti ama bu geliş başkaydı. Günler öncesinden evi dip köşe temizledim, yemekleri hazırladım. Öğleye bir saat kala “her an gelir” diye beklerken zil çaldı… Annem kapıdaydı.
Elinde bir de ev hediyesi vardı. Paketi açtığımda adeta donup kaldım. İçinden kullanılmış bir sünger çıktı.
Şaşkınlıkla sordum:
“Anne, bu senin yatak odasında aynanın üzerinde duran sünger değil mi?”
Gülümsedi:
“Evet, o.”
“Evde temizlik bezleri vardı, onu da kullanırım diye mi getirdin?” dedim.
“Hayır,” dedi, “onu temizlik için değil, kullanman için getirdim.”
Nasıl yani? Anlamamıştım.
“Geçmişe sünger çekmek için,” dedi sakin bir sesle.
Sonra bir hikâye anlattı…
Anneannemle dedem çok kavga ederlermiş. Dedem her tartışmada,
‘Geçmişe bir sünger çek artık,’ dermiş.
Ama anneannem bunu bir türlü başaramazmış. Hatırladıkça dırdır eder, dedemi de kendini de yıpratırmış.
Dayanamayıp sordum:
“Anne, neden kadınlar geçmişi unutamaz da erkekler daha çabuk unutur?”
Cevabı netti:
“Çünkü erkekler unutkandır. Kadınlar ise hassas… Kendilerini üzen hiçbir şeyi kolay kolay unutmazlar. Aklına geldikçe acı çeker, farkında olmadan çevresindekilere de çektirirler.”
Anneannem de bunun farkındaymış ama düzeltememiş. Bu yüzden, annem ilk evlendiğinde ona ev hediyesi olarak aynı süngeri götürmüş. Bir nasihat niyetine…
Sonra annem sofraya baktı ve dedi ki:
“Yaptığın kuru fasulye ile pilav çok taze, afiyetle yedik ve doyduk.”
Bir an durdu, ardından ekledi:
“Ama bayat bir yemeği önümüze koysaydın, ne kadar ısıtırsan ısıt tadı kaçardı. Tam doymadan kalkardık.”
Ve asıl mesajını verdi:
“Evlilik de böyledir yavrum. Geçmiş meseleleri bayat yemek gibi ısıtıp ısıtıp önüne getirirsen, bir süre sonra ne tadı kalır ne bereketi… Ama geçmişe sünger çekersen, ne huzurun kaçar ne muhabbetin.”
⸻