Günahlar yaşanılası düz engeller. Çünkü kimse sürekli yokuş çıkmaya meyleden nefse sahip değil, ve o nefis ki yokuş aşağı sürekli koşmaya bile razı değil.

Haramların hepsi insanlar bulaşırsa kendini mutlu zannetsin diye yaratılmış müthiş düzlükte inanılmaz birer engel. Yürüdüğün sürece iyi hissettiren , sonrasında gözünden uyku akan bedenleri büyüleyen manzaraların da sonu, vaktini bile kendi belirleyemediği bir sürü rezil uyku.

Herkese açık düz engeller...Herkesle beraber. Her ruhun şüpheli dediği, ruha giyinik nefsin mutluluk sığınağı: düz engeller.


Nefsin ağız tadına göre bir engel seçer her insan. Kimininki meyhane dostlukları , kimininki şehvet partileri, kimininki gıybet sofraları, kiminin ki benim olmalı hırsızlıkları , ya da gelme kararını bile kendi alamadığı bir dünyada onu rahatsız eden ve yok olmasını istediği herhangi bir ruh cinayeti teşebbüsü.
Hiçbiri de sarhoş olduktan sonra devam eden bir dostluk, şehveti bitince devam eden bir sevgi, senin olmayan bir şeyi çalabildikten sonra seni devamlı rahat hissettiren, ya da bir ruh cinayeti teşebbüsünde kurtuldum diye yere leş serip artık mutluyum dedirten uyku garantili bir engel değil. O yol ki yokuştan çıkana da düz bayır aşağı kontrolsüz gidene de...


Aslında bir yol değil. Çünkü bir yolun ya bir hedefe ulaşması ya da sonsuz olması gerekir. Aynı amaçla gelinen ve geçirilen sürede kendini insana rızık eden dünyada kalış senaryosunda tüm roller aslında dolu. Uçurum atlayıcılarına sorarsan; yol değil, sonsuz değil, ama dümdüz, ama engel...
Terbiyesi sınanan nefse hoş gelen her yol hep düz, tatminsizlik uçurumundan atlayınca, anlarsın ki engel...

İnsan uyuyabildiği sürece yeterince sorun yoktur aslında, ama sonunda herkes o düz yolu dener. Ya yerle bir olur yorulur takati kalmaz ve hala uyuyamadığını görür, onu uyutan inişli çıkışlı yollara döner, ya da yolun sonunun bir uçurum olduğunu görür ve ordan atlar ve en başa döner. Artık her şeyin farkında ve bütün yolları bilerek, ama yorularak yürüdüğü bütün yolların en başına...
Uyuyabilmek için artık yeterli donanımda, lakin uyursa uyanamayacağının bilincinde.

Uyuyabildiği bütün dünya hengamesinde uyanamama korkusuyla yokuş yukarı ruhu, yokuş aşağı kibrin de ruhu nefsi uyutmaya başlar. Hala zamanı kaldıysa... Eee, ya yoksa...


-selim