her türlü üçkağıt işleri
kendisinde fazlasıyla mevcuttu.

nerede hayali bir tezgah var,
muhakkak içinde altıparmak da var.
bazen senarist, bazen oyuncu;
hikâyenin durumuna bakar ortam.

İşte böyle bir abimizdi bizim mahalleden,
baraka tipi bir evde kalırdı.
ara sıra içerdi, nara atardı;
dayağı yer, gider eve yatardı.

bir gün birçok adam geldi mahalleye,
kapısı kırıldı, evine bakıldı.
sevket dedi: "mahallede şenlik var!"

biri tuttu, üstünü başını yırttı, kendini paraladı
biri tuttu, duvarı tekmeledi, ayağını kırdı.

olay büyüdü, mahalleli toplandı,
kavga başladı.

biri tuttu, silah çekti, (herkes) evine kaçtı.
biri tuttu beni yakaladı baktım şevket de kaçtı.

adamlar dedi: "hayırdır?
herkes gitti, sen kaldın!"
ben dedim: "geçerken uğradım,
olayı merak ettim, ondan kaldım."
devamı belki bir gün...

not..
(bu arada lakabı altı parmak)..!

onur altınok

bu ve önceki,
mahalle hikâyeleri tamamen
gerçek hayat hikâyelerine dayanmaktadır.
olayların geçtiği şehir ve mahalle isimleri,
kişilerin gizliliğini korumak adına saklı
tutulmuştur.okurlarımın bilgisine sunarım.

saygılarımla."