Yine ağrılar ve uykuya dalamayan yorgun gözler telefondan saate bakıyor... Ağrılar için saatin bir önemi yok ,her an her dakika giriyorlar ayaklarıma ...
Yorgun gözlerimi teselli amaçlı kapıyorum ama nafile uyutmuyor...
İltıhaplı romatizma grubundan lupus bir otoimmun rahatsızlık varken yirmi gün önce çekilen MR da ankilozan spondilit yani iltihaplı bel romatizmasi da çıktı... Her şey dertliyken hastalıklarım da iltıhaplı ve bu öldürmeyen ama süründüren ince bir ağrının eline teslim ediyor gecelerimi...
Cogunluklaa geceleri yaşıyorum bu ağrıyı çünkü geceler daha dertli...:)
Son iki yıldır yaşıma göre bir bedenin içinde yaşamıyor gibiydim...Sanki halsizlik, ağrı,kalp çarpıntısı vs 60 yaşında bir ninenin dertleri olacakken, genç yaşında ne dertler görmüş benim bedenimi istila etmişti...
Bu yüzden bedenimle yaşamayı bırakıp ruhuma eşlik etmeye başladım...Bu yorgun bedenin içinde genç bir ihtiyara dönüşmesin diye yazıyorum...Hayatı yazıya dökmek hep ruhuma iyi gelmiştir,,şiirler yazmak, yazdıklarımı okumak ruhumun üretimiydi ve ürettikçe var olduğunu hissetmek bedenden ayrı birşeydi...
Bazen uzun yaşayamazsam diye düşünüyorum ama ruhen hiç ölmeyeceğimi biliyorum...Yazmak ,bu dünyaya bir duygu bırakmak ruhumu ölümsüz kılıyor sanki...
Tanınmış bir yazar ya da şair olmuşum gibi havalara girme demiyor da degilim ya da hemen yarın ölecekmiş gibi acaba şiirlerime ne olur kaygısına düşme de diyorum yine de geride bırakacağım en önemli şey bir evlat kadar düşünüyorum...Şiirlerime iyi bak onları da sakla demek isterdim sana ...