Bir yer arıyorum ruhuma ayna tutacak,beni varlığımla yüz yüze getirecek...Her sabah ezanı eşliğinde gecenin o koyu karanlığını delen şafağın sesi,hem gözlerime hem de kulaklarıma derman olurken bir göl kenarındaki durgun suyun sessiz cümbüşü,kalbimin ölmüş ta ücra köşesini dahi hayata bağlarken,ben kalbimde varlığımla muhabbete dalmış bir halde bir yer arıyorum...Arıyorum bulabilir miyim bilemiyorum...Sanırım buldum, işte o zamanın içindeyim, uzaklarda değil yanıbaşımda,hayallerimde...Biz de Hakk’ın bir rüyası bir düşü bir yansıması değil miydik ? O halde Hakk’ın bir hayali olarak yeryüzündeki varlığım ile hayalimin bu satırlara yansıyışı bir tesadüf olabilir mi? Ah bu iradem,bana lutfedilen ,derunuma işlenen can özüm ,tüm mahlukattan ayrılan yanım...Hayal edebilmek fark yaratabilmek ne güzel, gel sen de bu hayalime ortak ol yaşayan cesedim ( !) Sen de bu senfoniye kulak ver,ver ki hayalinde nereye gitmek istiyorsan oraya git ve bedenine yüklenmiş ruhunu özgür bırak,bırak ki gerçekten özgürleşebilesin...