Bu yazıyı okurken şöyle düşündüm: Yazar kadın Olmak, o kadar samimi ve içten ki, sanki yıllardır bastırılan bir fısıltıyı yüksek sesle dile getirmiş. Hassaslığın, narinliğin ve kırılganlığın aslında bir zaaf değil, aksine kabul edilmesi gereken bir gerçek olarak ortaya koymuş. O, Güçlü ol, isikli ol, baskısına karşı mutlu olmayı seçiyorumun denişi, bana göre çok cesur ve özgürleştirici bir duruş. Ne yazık ki günümüzde kadınlar, tam da bu doğal halleriyle birlikte, giderek birer metaya dönüştürülüyor. Reklamlarda, sosyal medyada, hatta iş dünyasında kadın bedeni ve duygusu sıklıkla bir ürün gibi paketlenip sunuluyor.

Güçlü, bağımsız, başarılı imajı arkasına saklanarak, aslında kırılgan yanları görmezden geliniyor. Dijital çağın hızıyla birlikte bu durum daha da belirginleşti; influencer kültüründen yapay zekâ destekli pazarlamaya kadar her yerde kadın, ekonomik bir araç haline getiriliyor.

Beğeni sayıları, takipçi hedefleri, satış rakamları… Sanki bir kadının değeri, ne kadar çok tüketilebilir hale getirildiğiyle ölçülür oldu.

Oysa bu yazı bana şunu hatırlatıyor: Kadın olmak, ne sürekli yük taşımak ne de bir vitrinde sergilenmek demek. En güçlü ve en zayıf yanlarımızla birlikte var olmak, mutlu olmayı tercih etmek… Belki de tam da bu yüzden, dijital dünyanın o parlak ama soğuk ekranlarında kaybolmadan, kendi iç sesimizi dinlemek her zamankinden daha değerli.

Yazı, pansuman ediyor ama iyileştireceği hususunda asırlar boyu düşünmeyi tetikliyor.

Güzeldi,

Düşme,
Ağlama,
Yanılma,
Yorulma,
Hata yapma haklarıma sahip çıkıyprum
Kadın olmak en güçlü ve en zayıf taraflarımla kabul görmektir

Tebrikler üstadım

Bence şiir bölümüne daha çok yakışırdı.