Özgürlük Parkı’nda

Elimde adakarasi koyuluğunda
Çay yudumuyla sermestim
Renginden mütevellit
dağılıp dolaniyor dilimde cümleler
Günesin önünde bulutlar
Yagmur sonrası gibi bir
Havada

ağaçlar o kadar yeşil ki ve o kadarda özgür ki” 
kendi aralarında danstalar..dalına tutunmuş bir sarı yapraği
Tutup uçuruyordu rüzgar..

Ya çimenler
Yalinayak gezmelik


Beni düşünmeye iten daldaki o yaprağa rol verip..
şiir çeviriyor aklım.
Yaş alan rengiyle dururken dalın  göğsünde
Yaprağını incitmezken dalı,
Rüzgar tutup uçuruyor onu.


Hayatta bazı olaylar bizim dışımızda
Kaçınılmaz sonlarimız
Kaçınılmaz başlangıçlar
Nefes kayıp hüzün
kazanç ve neşe ile örülü varlığımız,
Son perdenin çekildiğı anlarımız
anın ağırlıği
Ve hafifliği ile

Yeşil elma burukluğundaki şiirim
tadını vermeye başliyor ruhuma
Nesemin şekeri düşüyor birden..

Parkın
Yolu ünlülerin
mumyalarına gidiyor..
Eski günleri hatirlatan
O yilların içinden gecerek
geldigim
Film odasından çıkarken

Son kalan şarap kızılı bulutu yudumluyor karanlik

Çakır keyif bir gecede yavaşça çöküyor üzerime kar örtüsü
Zihnim kapanan sayfalar gibi..

rem evresinden hemen sonra
Şafak sökmeye geçer gecmez

Beş civarları..
bir bölüm fermente bulutlar.
Yeniden mayalanıp
Sarhoş ediyor beni
..
Balıkçı kayıkları denizin çalkantılarıyla boğuşurken

Dönüşümlü ayrilik yasatıyor çatısız bıraktığı kıyılara..


..