İnsan ilişkileri çoğu zaman göründüğü kadar basit değildir.

Bir araya gelen bir kaç insanın sohbeti dışarıdan bakıldığında sıradan görünür .
oysa içinde karmaşik bir örüntü. küçük roller ve gizli dengeler vardır..
Bu oyunlar istem dışı olur kisi bunun farkında olmayabilir..

Örgü gibi birbirine donanmış iplikler gibi
Her harekt bir diğerine dokunur..
Her düğüm görünmeyen bir dengeyi kuraar..

İnsan ikili bağlar kurmaya daha yatkindir.
Üç kişi bir araya geldiğinde farkında olmadan
iki kişi birbirine daha fazla uyum sağlar..Böylece küçük bir biz duygusu oluşur
Bu durum çoğu zaman bilinçli değildir


İlginç olan şudur ki, bu iki kişi tek tek kaldıklarında tamamen farklı davranır...
daha yumuşak, daha kırılgan ve daha içten olabilirler...
İlerinde biriktirtdikleri sıkıntıları anlatir
dert dökerler güvendikleri kisiye ...

Tekrar bir araya geldiklerinde, aynı kırılganlık yerini daha iddialı ve kendinden emin bir tavra bırakır birajabilir. Sanki küçük bir sahne kurulmuş ve herkes o sahnede farklı bir rol üstlemmiş gibi...

Bu durum çoğu zaman güçlü görünme ihtiyacından doğar.
İnsanlar kendilerini başkalarının yanında daha sağlam
Daha bilgili ya da daha haklı göstermek ister..

Bence bu zemini sessiz olan hazırlar..
Üstten konuşmak
eleştirmek ya da sürekli akıl vermek bazen bu ihtiyacın bir sonucudur


Böyle ortamlarda genellikle bir kişi daha sakin kalır. Tartışmaya katılmayan, ortamı büyütmeyen, dinlemeyi tercih eden kişi odur. Bu kişi çoğu zaman grubun güvenilir olanıdır..

ve Fakat bazen bu sakinlik yanlış anlaşılabilir ve diğerleri tarafından farkında olmadan bir rolün içine yerleştirilebilir. Oysa sakin olmak zayiflık değildir.
İnsan ilişkilerinde gördüğümüz pek çok şey aslında bir illüzyon
Güçlü görünür ama içlerinde kırılganlık taşırlar. Insanlar.
Eleştirirler ama eleştirilmeye tahammül edemezler. Üstten konuşurlar ama aslında onay beklerler.
Bu yüzden ilişkilerde en önemli şey, görünen ile gerçeği ayırt edebilmektir...

Bu farkındalik oluştuğunda insan artık başkalarının kurduğu sahnede rol almak
Zorunda kalmaz.

Gerektiği.zaman sakin kalabilir, gerektiğinde sınır koyabilir. Çünkü gerçek güç, başkalarını bastırmakta değil kendi dengesini koruyabilmekte..


İnsan ilişkilerinin karmaşik dünyasında en sağlam ve de saglikli duruş da çoğu zaman bence budur...