Rüzgar salıncakta sallanıyordu.

Renklere aşıktı. Sevdiği iki renk bir araya gelince aşka tutku da eklendi. Hayatında birçok şey onun gözünden kaçmıştı. Tuttuğu tek şey futbol takımı oldu. Aşkı ve tutkusu içinde devam ettikçe, içindeki bir arzu da devam etti. Yıllar değişimleri de yanında getirdi. Değişmeyen tek şeyse oyunun kuralları oldu. Kuralları görmezden gelmeyi seviyordu. Değişikliklerden payına düşeni aldı. Aşk ve tutkusunda aşırılıklar yaşamaya başladı. İlaçların doz alımlarının aşırılıklarına benziyordu. Çevresine tehlike arz etmeye başladı. Yıllar ilerledikçe kendi başına kararlar alıp uygulamaya koydu. Yaprak etkisindeydi. Hafif rüzgarların esiri oldu. Etkilendikçe, etkilemeye çalışmaya başladı. Oysa doğarken seçme şansı yoktu. Bunu unuttukça, etkilemeye çalıştıklarının yaşantılarına saygısızlık yapmaya başladı. Saygısızlığın dozunu arttırdıkça da etkilendiği kutsal değerlerine ihanet etmeye başladı. İhanet sessiz olduğundan kapalı gözlerinin dışında kulaklarını da ekleyiverdi.

- Yapacağız edeceğiz…

Alkış seslerini duyan kulakları, iki kelimeye de yıllardır alışıktı. Yapılanlar yapıldı. Edilenler edildi. Bir tek sorun vardı. Yapanların ve edenlerin çaplarının çok dışında kaldı. Etkileniyor ama etki alanına girip dokunamıyordu. Uzaktan sevmenin bir anlamı da budur, herhalde diyerek mırıldandı. Olsun derken içinden, olanlar olmuştu. Kendisinden istenileni yerine getirirse bir gün karşılığını alacağını biliyordu. O bir günün de Şubat ayının yirmi dokuzu olmaması için dua edip duruyordu. Dört senede bir, ufak çapta halini hatırını soranlardan memnundu. Soranlar alacağı cevap yerine, geleceğini istiyorlardı. Ve ucuz şekilde de alıyorlardı. Giderken de kendisine, sadece gözleriyle bakıyorlardı.

- Yoksullukları, işsizlikleri, düzensizlikleri ve adaletsizliklerin haber edilmeyeceğinin garantisini verdiğimiz, Tozpembe televizyon kanalından iyi günler dileriz. Bizden ayrılmayın. Karalar bağlamayın.

09 Eylül 2024

Oğuz Tepe