Ah be kızım, sana kendimi hiç zaman anlatamadım. Ne oldu, kestin selam sabahı, eskiden telefon açınca en azından "İyiyim" deyip kapatırdın. Bu kadar katı değildin. Üzüntünü, sevinci paylaşamadığım için üzgünüm, çok haklısın, yanında olmadığım için üzgünüm.

Evet, belki üzüntünü, sevinci paylaşamadım ve yanında olamadığım için gurbetin en acımasız yanında bu sanırım. Gurbette mahkum olmamın en büyük sebebi Ömer dayı. Benim kazandığım parayı Ömer dayına emanet etmiştim. Ben turist olduğum için üzerimde para bulunmaması gerekiyordu, dayı da on bin mark para biriktirdim, on beş bin Mark olunca da dönecektim, kuracaktım, mesleğimle ilgili işyeri.

Ama dayı Ali amcana 7 bin mark borç vermiş, Ali amcandan parasını alamayınca benim paramı vermedi. O yüzden beş parasız dönemezdim. Uzadıkça uzadı, gurbette hayatım. Bir gün inadın kırılır diye bekledim, ama yok.

Annen sana anlatımı bilmem! Sen normal gününde doğmadın, belki de bu yüzden çok inatsın. Annen senden bir aylık hamileyken Şeker Yenge anneni doğurdu, anneni iki ay önce doğum yaptı, sen 12 aylık doğdun. Dünyaya gelmen 12 ay sürdü. Doğum günü gelince sancılar başladı anenden. Biz seni beklerken annenin sancıları kesildi, yani senin bu kadar inat olman ondan belki diyorum.

Sen üç günlük çocukken doktora götürdük, aneninle birlikte. Doktor "Bu çocuk ne zaman doğdu?" diye sordu. Ben de "Üç günlük" dedim. Doktor "Çocuğun bütün kemikleri sertleşmiş, üç günlük olamaz" dedi. Yani doktora şaşkın şaşkın seni düşüne düşüne seni inceledi. Doktor "Kızım, 12 ay sonra ancak dünyaya gelebildi" dedi.

Geçen sene İstanbul’a akşam üstü geldim, yalnızdım. Belki seni görürüm diye umudu ile Cece boyunca elimde telefonu sabahladım dışarda. Telefonu cevap verirsin, açarsın diye mesajlarım da dönmeyecek biliyorum. Acaba dedim, kızım bilse onu görmek için İstanbul terminalinde sabahladığımı bilse.

Yakında tekrar geleceğim, bu mesajıma cevap verirsen, yok inadım inat dersen, bir daha rahatsız etmem. Eşinle birlikte gelirsen dışarıda bir yerde görüselim.

Eşinle birlikte,6 18 2022