N





Can meleğime söz verdim, tamam kabul ediyorum. Maç bitti, uzatmalar sona erdi. Bizim oyunda penaltılara gerek yok. Bana üç saat ver, daha sonrası kendimi sana teslim edeceğim. Ve kabul etti. Güzel bir oyundu yani sizin anlayacağınız iki saatime değerdi. Geriye sadece altmış dakikam kaldı. Ben bu altmış dakikayı nasıl değerlendireceğim bilemiyorum. Şimdi nerede miyim? Dur bakayım?
Sultanahmet’te kızımın gösteri yapacağı Abud Efendi konağında bekleme salonundayım ve sadece elli beş dakikam kaldı. Geçmişim
Gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geriye sarıyor. Allah’ım zaman ne kadar çabuk akıp gidiyor. Elli dakikam kaldı. Elli dakika sonra benim için her şey sona erecek, ama dünya dönmeye, insanlar yaşamaya devam edecek. Ben mi? Kim bilir yeni bir kimlik altında, yeni bir isimle karşınıza çıkabilirim. Asla bu adam veya bu kadın da kim diye araştırmaya kalkmayın. Geçmişi karanlık olanın geleceği aydınlık olmaz. Sona sadece yirmi dakika kaldı.
On dakika
Beş dakika
Bir dakika
Bütün sevdiklerime elveda
Işıklar söndü perde açıldı Oyun başladı.
Ölümden sonra doğum.
Yeniden doğuş
Birinci dakika
Gerisi gelecek mi? Belki yeni bir romanın başlangıcı da olabilir bekleyip göreceğiz.
Cenaze törenim çok sade oldu. Mezara indirildikten sonra, üzerime atılan her kürek toprakta yeniden doğuşa hazırlıkta benim için atılan bir adımdı.
Buraya kadar her şey çok iyi gitmişti. Bundan sonrası benim için çok daha önemliydi. Burada iki sorun öne çıkıyordu. Birincisi yeniden doğuş için bana sıra geldiğinde cinsiyetim ne olacaktı? Güzel bir soru işareti. İkincisi ise, nerede yeniden dünyaya geleceğim. İstanbul, belki Ankara ya da hiç düşünmediğim, aklıma gelmeyen bir şehir.
Öldüm de gece burası soğuk olacak mı? Neler düşünüyorum. Acaba bu toprak insanı yorgan gibi sarar mı? Bir de neyi merak ediyorum biliyor musunuz? Acaba helvamı pişirecekler mi? Bir insanın kendi helvasını yemek nasıl bir şey olurdu acaba? ‘’Hoca Efendi, duayı biraz kısa tut. Millet benim yüzümden hasta olmasın. İşin aslına bakarsanız artık bende yalnız kalmak istiyorum. Sonrada uzun bir yolculuğa çıkacağım. Bu yolculukta yine hep beraber olacağız.’’
Geçen zamanın sonsuzluğundan sonra, babam olacak adamdan, anne diyeceğim kadının rahmine düşen bir damlada ben vardım. Yeniden doğuş süreci başlamıştı ve bu şans bana isabet etmişti. Gün geçtikçe annemin rahminde gelişip büyüyordum. Ama bir problem daha vardı. Henüz cinsiyetimi ben bile öğrenememiştim. Cevabını öğrenemediğim birçok soru daha vardı.
Nihayet aylar geçti ve ben cinsiyetimi öğrendim. Bizim kilere sürpriz olsun diye kendimi göstermiyordum ama nereye kadar. Ah o doktorlar yok mu?

Devamı var