- 591 Okunma
- 5 Yorum
- 7 Beğeni
İşini Ağıra Satmak
![İşini Ağıra Satmak](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/209364.jpg)
.
Şantiyenin havadan haftalık Dron (Drone) görüntüsünü istiyorlar. Uyanıklar şantiyenin haftalık değişimini oturdukları yerden şak diye görecekler. Arkadaşlar gitmiş ucuz bir Dron almışlar. Görüntü kalitesi çok kötü. Saha büyük, 76.000 m2’lik bir alan. Bizim Dron 120 metreden fazla havalanamadığı için sahanın tamamını da tek kareye alamıyor.
Kıl bir kontrol mühendisimiz var. “Bunun görüntü kalitesi çok kötü. Sahanın tümünü de almamış. Bunları kabul edemem. Öğleye kadar da bu görüntüleri merkeze göndermem lazım.” Falan. Nuh diyor Peygamber demiyor. La havle.
Ne yapalım ne edelim. “Çarşıdan Dronu olan bir fotoğrafçı getirin de şu işi halledelim” dedim.
Gittiler.
Az sonra saçları üstten topuz yapılmış, kulaklarda küpe, kaşlarda pirsing, Japon Samuray’ları gibi bir cübbe, acayip kılıklı biriyle geldiler. Gözleri ipil ipil, görünce gülmemek elde değil.
Oturduk, vaziyet planı üzerinden konuyu anlattık. O kendince notlar aldı. ’Işık yönünü falan iyi ayarlamak lazım’ mırıldanmaları. "Bizimki 120 metreden fazla havalanamadığı için sahanın tümünü alamıyor" deme gafletinde bulunduk.
"O da bir şey mi, benimki 500 metre havalanıyor. İstediğiniz yeri alabilirim!" İnce bir gülümseme. Oturuşu bile değişti.
Elalemde neler var.
Çayımızı içtik. Sahaya çıktık.
“Bismillah” deyip çekime başlayacağız. “Aaa notlarımı içerideki masada unutmuşum. Bir arkadaş onları getirebilir mi lütfen.” Koştular. Getirdiler notlarını. “Not” dediği de iki satırlık yazı, bir iki çizik aslında.
“Notları” gelince zarif hareketlerle aldı. Göz atar gibi yaptı. “Hımm..!” O iki çizikte bizim göremediğimiz ne tılsımlar gizliyse artık.. Kim bilir..
Öyle bir tavır, öyle bir endam, dersin ki Naylon Bıranda’nın pardon Marlon Brando’nun “Baba” filmini çekecek!
Çantasını itinayla açtı. Birkaç kişi seyrediyoruz. Şimdi çantadan tavşan çıktı-çıkacak.
Çantanın gözünden eldivenlerini aldı. Yavaş hareketlerle giydi. Sonra Dronu kılıfından çıkardı, kanatlarını açtı. Yavaş çekim mübarek.
Eliyle yeri düzeltir gibi yaptı. Dronu yere koydu.
Kumanda elinde. Vırrrrrrrr uçmaya başladı Dron. Kuş misali!
Ben daha fazla duramadım, içeri girdim.
Yaklaşık yarım saat sonra geldi. Dron görüntülerini kontrol arkadaşa gösterdik. “Nasıl beğendin mi, tamam mı?”
“Tamam!”
Borcumuz.
Bizim kalitesiz Dronun parası kadar para söyledi. Oha..!
Vur aşağı, çal yukarı, zar zor yarı fiyatına düşürebildik. Parasını ödedik, gitti. Gidişi bile zarif hareketler.
Kontrol mühendisine -içimden yüzüne karşı- “Yüreğin soğudu mu?” dedim.
Baktık olacak gibi değil. İyi bir Dron aldık da sorunu kökten çözdük.
İşini ağıra satmak Droncunun yaptığı olsa gerek.!!
Suat Zobu
-
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/137266_1384775892.jpg)
Adam yaptığı işi vaka-i adiyeden görmesinler diye renk, tarz ve teknik katarak sunmuş bir güzel:))))
Öyle "hoop yaptım bitti " babından işler göze batmaz.
Bu sebeple eleman iş yapış tarzı ile işinin ne denli ehemmiyetli olduğunu anlatmaya çalışmış.
Hem sizin dron 120 metreye onunki 500 metreye çıkıyor, bu dahi başlı başına mühim bir olay yani :))))))))))
Güzeldi yazı
Kutlarım
Selamlar, saygılar
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/79083.gif)
Büyükbabam emekli memurdu... 30 yıllık çalışma hayatından sonra evde bomboş oturmak zoruna gidiyordu sanırım ki sürekli kendine iş üretirdi. Tahmin edeceğiniz üzere, çoğu da saçma şeylerdi.
Bir gün dedim ki; “saatimin kordonu bol geliyor, bir delik daha açar mısın?” Büyük iştahla “tabii evladım” deyip ortadan kayboldu. Döndüğünde elinde bir örtü vardı. Halının üzerine serdi örtüyü. Sonra tekrar gitti, sandık büyüklüğünde bir takım çantasıyla döndü. Örtünün üstüne koydu. Bir bilim adamı edası ve itinası ile açtı, kat kat kutuyu, tornavida gibi bir alet aldı içinden. Otuz saniye bile sürmedi deliği açması:) sonra da yine törenle topladı takım sandığını ve halının üstüne serdiği örtüyü:)
Bu da işini ağıra satmak mıdır bilmiyorum ama fotoğrafçının işgüzarlığı büyükbabamı hatırlattı:)
Öyle keyifli anlatıyorsunuz ki insan adeta seyrediyor o anları. İşte alıştığımız Suat Zobu:)
Sevgim ve saygımla çok...
![Suat Zobu](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/138453_bx890dio25.jpg)
Suat Zobu
Çok teşekkür ederim.
O sizin gönül güzelliğiniz.
Her zaman sayfama büyük onur verdiniz. Ziyaretiniz, yorumunuz çok mutlu etti var olun.
Selam ve saygılarımla sağlıklı günler diliyorum.
İyi ki varsınız.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56294_9824795751.jpg)
Canım Gardaşım.
Öyledir bazı insanlar.
Bir şeyi senin bilmediğini bilirseler.
Bildiklerini kendinden başka kimsenin bilmediğini zannederler.
Ben de hayatımda kısa dönem askerlik yapıp da bana askerliği anlatmaya
kalkanlarla çok karşılaştım.
İşin gücün rast gelsin...
Öpüyorum gözlerinden.