- 526 Okunma
- 10 Yorum
- 9 Beğeni
TEŞEKKÜR EDERİM SEVGİLİ OKUYUCUM...
![TEŞEKKÜR EDERİM SEVGİLİ OKUYUCUM...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/208389.jpg)
Derin bir çöküntü yaşadığım: zamanın parmak araklarında biriken kir gibi ya da kinle beslenen zalimlerin ara vermedikleri zulüm gibi.
Göğün retinasında bir yırtık hasıl olan bense gecenin kör gecelerine kor sözcükler yığmak isterken ve ‘’yağdır Mevla’m sözcük’’ diye başlattığım bir duanın şükürler olsun kabul gördüğü.
Beni ise insanlar her nedense kolaylıkla kabul etmezlerken ve sevgi çiçeği gibi açtığım da yalan değil ve sevgi kelebeği olarak konmazken onların omzuna çünkü içimdeki dünyada eşleştiğim devasa bir rahmet var.
Elimde olmadan seviyorum insanları.
İstem dışı ve de.
O kadar çok seviyorum ki.
Ben ne aşkın nakkaşıyım ne de alfabenin her hangi bir harfi.
Ben sadece sıradan bir insanım ama sıra dışı addedilen ve boykot ettiğim hatalar gözlemlediğim genelde ispat edemedim ama garantisini verdiğim:
Eh, ne de olsa hangi işi üstlenirsem üstleneyim bir tabur askerin yaptığını tak başıma yapmak adına hep çaba sarf etmişimdir.
Askeri disiplinle büyüdüğüm nasıl aşikarsa…
Asker torunu ve heybetli bir edebiyat öğretmeni babanın kızı iken ve işte kilit kelime:
‘’Edebiyatçı bir babanın aklı beş karış havada kızı üstelik yazabildiğimi keşfettiğimde kırklı yaşların başında iken…’’
Ne yani, yalan mı söyleyeceğim? Aradan sekiz sene geçmişken varsın çıksın yaşım ortaya üstelik yazarken yasımla dala geçmeyi de pek bir severken ne var yani yarım asırlık bir ömrü devirmişsem.
Millet şişe şişe içkiyi deviriyor da kimsenin gıkı çıkmazken.
Ben binlerce cümle kurup da geri mi çekileceğim yani bunca emeğin üstüne bir bardak soğuk su mu içeceğim?
Hali hazırda yerimde saydığım nasıl da doğru ve yazmaya başladıktan sonra bana inanan az sayıda insanı asla kandırmamışken ve günbegün yazma aşkım arşı alaya çıkmışken.
Sevilmek adına çıktığım bir yol da değil üstelik yazmak zaten ne yaptımsa insanlar genelde beni sevmekten haz etmezken ve ben herkese sevgi dolu gözlerle bakarken…
Düşük bir cümle mi kurdum yoksa?
Düşündürücü mü yoksa?
İkisi de değil çünkü düş gücüme ihanet etmeden gerçekleri de es geçmeden yazmak aşkın bir uzantısı.
Mağara devrinde yaşasaydım büyük ihtimalle yaşadığım mağaranın duvarları yetmezdi içimden geçenleri yazdıkça ben başka bir boyuta transfer olurken teknolojiye de minnettarım hani yoksa inttternet ortamında yazdıklarımı paylaşıp yüzbinlerce okuyucum olmazdı.
Ansızın içine düştüğüm bir aşksa bu eğer.
Bense aşka âşık üstelik bireysel ve sefil bir aşk da değil tüm benliğimi esir alan.
Zaten baskıcı bir ailenin tek kızı iken kolay mı hani, aşık olup da sevgilimle el ele dolaşmak?
Gün milenyum insanın.
Bense aşkı sık sık telaffuz ederken aslında kalıbımın dışına çıkıp hayali âlemde yaşadığım aşkları kelimelere dökerken ve kendime bir dönüp bakıyorum ki…
Tutucu bir insan olmanın ötesinde demokratik ve aydın bir ailenin de kızı iken.
Elbet kendimi masaya yatırıp sizlerin tek tek incelemesine izin veriyorum benliğimi.
Ne düşündüğüm.
Kim olduğum.
Memleketin bunca sorunu varken aklıma esip yollara düşmek istediğim ve kurda kuzu teslim edilmezken ben ruhumu kuzuya büründürüp kalemim de kurt başlığı ile içimi deşerken ve okuyucum ile kurduğum gönül bağıma riayet edip her duygunun da sirayet ettiği ve kalemin dokunduğu ruhumdan sökün eden binlerce sözcüğü de yazıya dökerken.
Pek çok miladım vardır benim hayatta.
Yirmili yaşlarımda mesleğime âşık olduğum sonra birilerinin racon kestiği ve mesleğime ihanet edip basıp da istifayı başka bir meslek edinmek adına akademik kariyerin peşine düştüğüm.
Diğer milatları es geçiyorum.
Kısa bir süre Çalıkuşu olup da eser gürlerken okul yollarında.
Sonra uğradığım hayal kırıklıkları sebebiyle öğretmenlik mesleğine de rest çektiğim.
Başka miladım yok mu sanıyorsunuz?
Olmaz mı?
Hayatımın nerede ise beş yılını yün örerek geçirdiğim ve kendimle kavgalı bir dönemeçten geçip ansızın yazmaya başladığım.
Kolay mı sahiden aralıksız yazdığım şu son sekiz senede başım göğe erdi mi?
Nasıl hem de göğe erdi başım hatta göğün zirvesinden de yere defalarca çakılıp ve kalemime ve herkese küsüp kendimi de yerin dibine batırıp…
Elimde değil ne de olsa bir ömür yargılandı mı insan bir de mükemmeliyetçi oldu mu.
Süreç keyifli mademki konumuz da yolumuz da yazmaktan geçiyor elbet araya giren ailemin yaşadığı sıkıntılar ve hastalıklarla olan imtihanımız ailecek ve uzağında kalsam da edebiyatın bu farklı süreçlerde…
Ve ben kalemi her elime aldığımda transa geçip ruhumdaki dik merdivenleri kaygan bir zemine dönüştürüp de yerle yeksan edildiğim onca vakadan sonra vuku bulan bu uçma hissiyle kanatlarım kanayana kadar çırptığım ötesinde yüreğimin çarptığı her aksanlı zeminde evrelerden firar ettiğim ve bitap düşene kadar karalar bağladığım ve ağladığım asla yalan değil.
Zaten bir ömür bundan kaybetmedim mi?
Varsa yoksa içim nasılsa dışa da öyle aksettirmek.
Hüznümü ve neşemi de coşkuyla yaşadığım ve kimseden korkum olmadığı gibi zaman zaman da birilerine kafa tuttuğum.
Bir parantez açmam gerekirse bilin ki; o parantez asla kapanmayacak ve yaralı iklimde bölücü imlerle kurduğum ilişkide aşkı da kaos eşliğinde yaşarken sanmayın hani sıradan bir insan olmam hayal kurmama asla engel değil.
Rimeli mi aktı yoksa sözcüklerin?
Elbette akan mürekkeptir ve itiraf etmem gerekirse hayatımda bir kere bile rimel kullanmış biri değilim ne de olsa makyajın yanıltıcı ve sahte bir yüz yarattığına inanıyorum sadece aşırı beyaz tenime renk gelsin diye bir ömür sadece laf olsun diye allık sürmüşümdür.
Gerçekler.
Gerçek dışı addedilen ne varsa.
Bense dile getirmezsem kesin çatlarım.
Zaten kırk yıl süren bir sessizliğin hemen ertesinde yazmaya başladım mı sessizliğim illa ki son buldu en azından yazarken ne de olsa toplumdaki rutin kurallara hep riayet etmişimdir ama haksızlığa asla yine de haklı olduğumu ispat edene kadar göbeğim çatlar.
Sözcükler.
Yetim bir alfabe iken bendeniz.
İçimdeki dehliz.
Ah, bir de en sevdiğim: o uzun ve dar koridorlar.
Hazandan kaçıp hüsrana sığındığım.
Aşktan kaçıp kendime diz çöktüğüm.
Aşkı ise sadece yazarken yaşadığım ve yaşattığım elbet içimdeki liseli kız çocuğundan yana taviz vermezken en büyük tesellim de masum kaldığımın garantisini verdiğim kadar en azından temiz yüreğimle ve iyi niyetimle günahlarımı temize çekip yazdığı her yazının da yüz ölçümü iken karışladığım boş beyaz sayfalar ve yüreğimin teri ile yazmaktan ve sevmekten yana mustarip bir o kadar hoşnut iken.
Yazdıklarım okuyucu ile buluşuna kadar yaşadıklarım ve hangi şartlarda bunca yazı peyda oluyor, gelin bir de bana sorun.
Uyudu şehir.
Uyumayansa iblis.
Zulme odaklı bakışlar ve çirkin sesler ise adam boyu ve siz ne kadar kendinizi güvene aldığınızı sansanız tek güvenli yer dualarınızla sığındığınız yüce Mevla.
Öykündüğüm bir şeyler olmaz mı ama illa ki kendime dair?
Öldürdüğümse pek çok kötü insanın delik deşik ettikleri ruhumdaki boşlukları yazarak ve başka başka insanları severek doldurduğum.
Restleştiğim o kadar çok insan olsa bile durduk yere söz savunmanın değil hani.
Bir şekilde yanlış anlaşılmak da işin başka bir boyutu, sevgili dostlar ve ben tek başıma pek çok kişinin işini defalarca yıllarca yapmış olsam bile varamadığım değil zirve bilakis dibi defalarca gördüğüm…
Sanırım acı çekerek besleniyorum ben sevginin haricinde ve yazmadan geçen bir gün bir asır gibi acımı büyütürken bense görüş açımı genişletiyorum yoksa ne nefes alabilirim ve yazar ne de coşkuma sahip çıkarım üstelik bana sahip çıkan sadece Rabbim iken ve her halükarda Allah rızası için yaşar ve kolaylıkla sevebilirken hep de şunu düşünmüşümdür:
Allah’ın bildiğini kuldan neden saklayayım?
Aldım mı başıma belayı ve en ufak bir sırrımı ola ki paylaşayım en yazık ki bu atasözü de güme gidiyor ve ben inatlaşıyorum illa ki kendimle ve kaderimle ve hayatla ve işte yazarak ifa ve de ifşa ettiğim sayısız ayrıntı…
Ne yalan söyleyeyim, kendimi sonunda kabullenip severken asla unutmayın da bunda sizlerin büyük payı olduğuna.
Teşekkür ederim sevgili okuyucum.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/115157_38drqb72pt.jpg)
Selam aleyküm
Yüzünüz güleç gönlünüz şen olsun.
Bir süredir şiir ve yazılarınızı okuyorum ve beğeniyle tekibindeyim kaleminizden dökülen kelimelerin.
Biz teşekkür ederiz yazdığınız ve bize okuma fırsatı verdiğiniz için.
Pınar misali kaleminizden süzülen sözcükler yüreğinize neşe ve huzur taşısın isminiz gibi güller açsın gül bahçesinde gül koksun kaleminizin lehçesinde.
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
İçimden gelen öylesine bir rüzgardı.
Selam ve saygılarımla efendim
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Çok çok teşekkür ederim.
Selam ve dua ile
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/79813_y1mrbrc7ps.jpg)
Teşekkür ederim
Yazının kenarına oturup seni tanımama güzelliğini sunduğun için.
İçindeki sevgi gücünün sınırsız olduğunu hissetmemizi sağladığın için
Selamlar sevgiler
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Bu yüzden sonsuzluğa d/okunmak harika bir duygu sevgili Ümmühan.
Kalben yaşamak yaşatmak hissetmek.
Sevgimle canım
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/218023_d4hu1mlroo.jpg)
Sen bir sevgi çiçeği olarak biz okudukça açıyorsun.
Sen açtıkça da biz senin tümcelerinde yüzüyoruz arkadaşım.
Bitsin istemedim günün yazısı. Kalemine yüreğine sağlık
Hayırlı geceler arkadaşım
Sevgiler gönderiyorum Ankara’dan
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Selam olsun sevdalı şehir İstanbul'dan güzel başkentime
Teşekkür ederim çok çok.
En içten sevgimle canım arkadaşım
Hayırlı geceler
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/222072_EZQ9c8jipG.jpg)
Aslında okuyucular olarak biz size teşekkür borçluyuz gecenin bir yarısında bile kaleminizle yüreğinizden gelenleri yazıyorsunuz.
Hani derler ya " Gülmek size yakışıyor" bence yazmakta size ve kaleminize yani " Yazmak size yakışıyor " diyebilirim.
Her zamanki gibi harika duygularla yazılmış bir yürek sesiydi, kutluyorum tebrikler efendim.
Gönlünüze ve kaleminize sağlık diliyorum.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Yüreğiniz dert görmesin
Sonsuz selam ve saygılarımla
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/219265_1328596743.jpg)
Biz teşekkür ederiz okuma fırsatı verdiğiniz için :)
Hem en güzel yaşlardanısınız
Hayat yalnızlık hissi versede etrafımda okadaf çok insan var ki, bende kendimi daima yalnız hissediyorum
Çünkü onlar nezdimde ölü ama bunu onlar bilmiyorlar
Ben çok kamufle ediyorum onları gerektiğinde duyduğumu ve gördüğümü
(:
Sevgimle iki defa okudum ve tekrar teşekkür ediyorum sevgili yazar
Saygılar
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Yüreğiniz dert görmesin
Saygılarımla
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50102.gif)
Kendinizi sevin, kendinizle barışık olun her daim de Yıldız Hanım.
Zira kendini bilen Rabbini ve haddini bilirmiş.
Bilmeyen de gider el ile uğraşır, kendi unuturmuş.
Kalem size yakışıyor, siz de kaleme yakışıyorsunuz.
Babanıza rahmetle yazınızı tebrik ediyor sevgiler sunuyorum.
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Var olun Nezahat Hanım.
Sevgimle
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/208223_3ed5c4uzb6.jpg)
Gülümm bir an yazının içinde kayboldum bir anafor alıp sürükledi...
Fıratın suarındaki anaforlar gibi... oysa onlardan kurtuluş olmaz...
Ben yine senin yazının anaforunda uçtum seninle aynı duygularda...
Zaten duygu yükü yazında : ' acı çekerek beslenmek '' diyorsun ya ;
Bu yüreğin ilhamı aslında... duyduğumuz ...
İlhamların susmasın Gülümm...
Sevgimle sevgili arkadaşım...
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Var ol.
Sevgimlesin
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/223270_xkuqfcvnvo.jpg)
👏👏👏
Tebrik ederim Gülüm çok güzel, içten,samimi ve yine sevgi dolu bir yazı okudum. Hayatta en önemli şeydir dürüstlük ve samimiyetle iyi niyet benimde olabildiğince şiarımdır bunlar .
Bu arada kalemin gücünün genlerde zaten varolduğunu öğrenmiş olduk. Ne güzel bir yolculuk yapıyorsunuz kendi ikliminizde...
Ben çok iyi yorumcu olmasamda okuyorum ve o an içimden ne gelirse onu yazıyorum.
Kaleminiz daim olsun dileklerim ve tebriklerimle...
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Çok teşekkür ederim.
Sevgimle sevgili şairem