Hafta sonu parkta gezerken, arkamdan gelen dede ile torunun konuşmalarına istemeden misafir oldum. Torun her gördüğü ağacın, çiçeğin adını dedesine soruyordu. Dede mahçup bir yüz ifadesiyle torununa:
-“Bu ağaçların isimlerini bilmiyorum, bizim köyün dağlarında çam, meşe, ardıç; su kenarlarında da söğüt ve kavak ağaçları vardı. Ben bu ağaçları biliyorum. Ancak yarından tezi yok; bu parkları yapan belediye görevlilerine gidip buradaki ağaçların ve çiçeklerin isimlerini sorup öğreniriz” dedi.
Torun dedesine:
-“Dedeciğim, yarın başka bir çocuk dedesine ağaçların ve çiçeklerin ismini sorunca; dur gidip belediye görevlilerinden öğrenip geleyim mi diyecek. Bunun bir yolu olmalı. Ben Sosyal Bilgiler kitabımızda görmüştüm koruma altına alınan kocaman bir Çınar Ağacı’nın üzerine bir levha çakmışlar, levhada ağacın adı, yaşı, gövde çapı ve boy uzunluğu yazıyordu. Yani bizim kimliğimiz gibi onunda kimlik kartı vardı. Bizler de ağaçlarımızı, çiçeklerimizi tanımamız için parklarda, çay bahçelerinde bulunan çeşitli ağaç türlerine kimlik kartı çıkartıp üzerlerine asmalıyız ki gezen vatandaşlar kimlik kartlarına bakarak ağaçların türleri ve anavatanları konusunda bilgi sahibi olsunlar”.
İnsan tanımadığı çevre karşısında kendini yabancı hissetmeye başlar. Süreç, yabancılaştığı doğaya gereken önemi vermemeyle devam eder. Gerekli tedbirlerin alınmaması; insan yaşamının bekasını tehdit edici unsurlardan biri olan çevresel felaketlere zemin hazırlar. Ağaçlarımıza ve çiçeklerimize takacağımız kimlik kartları, doğa bilincimizin oluşmasını ve gelişmesini sağlayacaktır…

Belediye yetkililerinden beklentimiz;

Binbir emekle ve masrafla yapılan ve vatandaşlarımızın hizmetine sunulan parklarımızda farkındalığı arttırmak adına, ağaçlarımızın kimlik kartlarının çıkartılarak halkın bilgilendirilmesi.




Fevzi GÜLTUNA