- 297 Okunma
- 2 Yorum
- 1 Beğeni
Lut'un (a.s.) hanımı acaba nasıl geride kaldı?
Mürşidim Lem’alar’ında tesettürün hikmetini izah ederken sünnete dair de güzel bir tarifte bulunuyor arkadaşım: "Sünnet-i Seniyyedeki edep o Sâni-i Zülcelâlin esmâlarının hudutları içinde bir mahz-ı edep vaziyetini takınmaktır." Fakat izahı doğuran suali de alıntılamazsam mevzu eksik kalacak. O da şudur: "Allâmü’l-Guyûba karşı edep nasıl olur? Sebeb-i hacâlet olan hâletler Ondan gizlenemez. Edebin bir nev’i tesettürdür. Mucib-i istikrah hâlâtı setretmektir. Allâmü’l-Guyûba karşı tesettür olamaz." Kendi cümlelerimle bir parça araya girersem şunları söyleyebilirim: İtirazın özünü şekillendiren şey şu gibi duruyor: "Herşeyi bilen Allah neden birşeyleri ondan gizleyebiliyormuşuz gibi yapmamızı istiyor?" Bediüzzaman’ın cevabı ise şöylesi bir zeminde şekilleniyor: "Onun herşeyi bilmesi herşeyin açığa vurulmasını istediği anlamına gelmez." Yani? Yanisini yine onun beyanından alalım:
"Evvelâ: Sâni-i Zülcelâl nasıl ki kemâl-i ehemmiyetle san’atını güzel göstermek istiyor ve müstekreh şeyleri perdeler altına alıyor ve nimetlerine, o nimetleri süslendirmek cihetiyle, nazar-ı dikkati celb ediyor. Öyle de mahlûkatını ve ibâdını sair zîşuurlara güzel göstermek istiyor. Çirkin vaziyetlerde görünmeleri Cemîl ve Müzeyyin ve Lâtîf ve Hakîm gibi isimlerine karşı bir nevi isyan ve hilâf-ı edep oluyor. İşte, Sünnet-i Seniyyedeki edep, o Sâni-i Zülcelâlin esmâlarının hudutları içinde bir mahz-ı edep vaziyetini takınmaktır."
Yukarıda ’sünnetin tarifi’ dedim amma az söyledim. Yapılan aslında şeriatın da tarifidir. Çünkü Ehl-i Sünnetin mizanında ’sünnet’ ile ’şeriat’ neredeyse birbirinin aynıdır. Zaten o şeriatta her ne varsa sünnete bakan bir tarafı vardır. Emri oradan buyrulmuştur. Dersi orada okutulmuştur. Tâlimi orasıyla yapılmıştır. Bu nedenle ’esmaların hudutları içinde bir mahz-ı edep vaziyetini takınma’yı doğrudan götürüp şeriat-ı İslamiyeye de bağlayabiliriz. (Allahu’l-a’lem.) "Dinle öğrendiğimiz budur!" diyebiliriz yani. Hata olmaz. İnşaallah. Bu nedenle kimi müzakere meclislerinde dost nazarları şuraya çekmeye çalışırım: "Esmaü’l-Hüsna tefekkürü fikrimizin bal u şekeridir. Fakat Esma hakkında spekülasyon yapılarak da şeriatla oynanamaz. O güzel isimlerin birbiriyle hukukları ancak şeriatın çerçevesinde anlaşılabilir. Bu nedenle şer’i şerife teslim olmayan Esma tefekküründe sapıtabilir." Nitekim Fâtır sûresinin 5. ayeti de bu hususta tam bir muhtıradır bizlere. ’Allah ile aldatılmaya’ karşı uyarır çünkü.
Ne demektir bu peki? Açalım: İblisler Rabbimizin muazzez marifetini dahi cerbeze malzemesi kılabilirler. Üzerinden operasyon yapabilirler. Bütünü parçaya boğdurabilirler. Vurgularıyla azı çoğa galip edebilirler. Çünkü insan nefsi itibariyle ’acele menfaatçi’ manipülasyonlara açıktır. İbn-i Abbas radyallahu anhın tefsiri sadedinde "Allah çok bağışlayıcıdır, en büyük günahları bile affeder, bu kadarcık günahtan birşey çıkmaz..." gibi telkinlerle şeytanın bunu yapmaya çalışacağını söylemesi manidardır. Yani bu algı mühendisliğinin şeytanlar için en kullanışlı zemini o Rahman’ın rahmetidir. İblisler o engin rahmete güvendirerek ellerimizi takva kulplarından gevşetmeye çalışırlar. (Allah saklasın.)
Bu vartada bütünü hatırlatacak olan şeriattır. Fıkıhtır. Akidedir. Seleften gelen bilgidir. Bir insan bunlarla gelen emirlere tam teslim olmazsa Esma tefekkürü yaptığını sanarak da yoldan çıkabilir. Zira onların hudutlarında gözetmesi gereken dengeyi kestiremez. Birinin iklimiyle diğerinin bölgesine girer. Birinin hükmüyle diğerini cerhe çalışır. Birinin mihengiyle diğerinin mizanına sataşır. İstifade için girdiği yolda, Allah muhafaza, şeytanların eğlencesi olur. Aman, aman, aman! Evet. Hem İmam-ı Malik rahmetullahi aleyhe hem de İmam-ı Rabbanî kuddisesirruha atfen işittiğim "Kim ki fakih olur da mutasavvıf olmazsa fasık olur. Kim ki mutasavvıf olur da fakih olmazsa zındık olur. Kim de her ikisini birleştirirse muhakkik olur..." sözünün hikmeti de buradan parlar. Elhamdülillah. Yani ki her türlü marifetin hudutları şeriattadır. Şeriatın emirlerini hudut tanımayan tefekkürden korkulur.
Bidayetteki mevzudan uzaklaştık. Geri dönmemiz zor olacak. Hiç denemeyeceğim. İlgilenenler metnin tamamını internetten bulup okuyabilirler. Şu kadar ilave konuşup bitireceğim: Bediüzzaman’ın cevapladığı sualde nasıl ki Allah’ın es-Settar ism-i şerifinin tezahürleri el-Alîm isminin gereklerine-marifetine boğdurulmak isteniyor; aynen öyle de; günümüzde de Batı mürekkebi yalamış bazı dudaklar, benzer demagojilerle, aynı şeye teşebbüs ediyorlar. Şeriatın ayarlarıyla oynamak arzuluyorlar. Hepsi İslam’ın bir cüzü olan, ama ahirzamanın hastalıklı bünyesi kaldırmayan, haramları/helalleri (n)isyan çukurlarına gömmek arzuluyorlar. Hatta bazısı işi öyle azdırdı ki: LGBT ile canım-cicim hallerinden dolayı neredeyse nonoşluğu İslamlaştırıyorlar. Meşrulaştırıyorlar. Dinin içine monte ediyorlar.
Fesubhanallah! İnsan cehennemi "Gel! Gel!" diye çağırır mı? Sağken şahidi olduk. Lut aleyhisselamın geride kalan hanımı Kur’an’da boşuna anılmamış. Sahi. Onu da gördük. Şimdi mütesettir hanımları bırakıyoruz arkalarda. Böylelerin Esma-Allah tefekkürlerine elbette güvenilmez arkadaşım. Zira Allah’ın Esma’sı ile şeriatının dışına çıkılmaz. Çıkılamaz. Esma’yı bu yolda istimal eden şeytandır. Fâtır sûresinin ihtarı herdem kulaklarımıza küpe, inşaallah.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84370.gif)
güzel bir çalışma olmuş. Bence ruhumuzun güzelliği her kötülüğü aşacakilahi güce belenmiştir.Her davranışın bir testtürü vardır. Ama bu ilahi sevginin süsü olmalıdır edebin tezahür. Falan filan zatının makamından mevkisinden faide elde etmek amacını gütmeden içtenliğimizin davranış biçimimizin ışıltılı görünümü olmalıdır. İç dünyanın güzelliği gerçekten yüzünüze vurmuşsa karşınızdaki insan o huzuru sizin simanızdan görür hisseder. Allah huzurlu edepli kullara rast getirsin cümlemizi.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/220001_99l5ft1lyp.jpg)
Lut un hikayesi sadece kötü olanlara değil iyi olanlara da nasihat niteliğinde gerçekten. Allah ın merhameti günahkar oluşumuzla olmayışımızla ilgili değil diye düşünüyorum her aklıma geldiğinde bu olay.Herkese merhameti var, ancak toplum içinde giden yanlışların cezasını hiç o yönde günahı olmayan insanların da çektiği gerçeği açık dile getirilmiş din kitaplarında. Lut un karısının gerçekten Tevrat da yazdığı gibi “arkana bakma” denildiği halde baktığı için mi tuz edildiği yoksa Lut’u deli gösterip Lut a inanan yandaşlarını bildirdiği için mi diğer tarafa tüm halkla birlikte cezalandırıldığı muamma olsa da bende; Lut un eşinin yaptığı hainliğe rağmen melekler tarafından şehrin dışına çıkarılması ama arkasına bakarak emre itaat etmemesi nedeni ile cezalandırılması Allah ın merhameti ne yapmış olursak olalım hep üzerimizde umudunu yeşertiyor bende.Tabii ufacık bir itaatsizlikte de cehennemi boylayabilecrğimizi.
Şu gerçek ki kimin ne olacağı, nereye layık olduğu, gideceği yol, yolun sonunda hangi konuda eksik olduğu bizim dilimizde balon. Aslı takdir i ilahi de. Ruhumuz bedenimizde iken kıymetini bilip sevginin gücüne erişilmeli. Çünkü tüm kötülükleri çözecek olan bu bir’lik inancındayım .
Aydınlatıcı bir yazı👏Teşekkürlet