Bugün, günlerden „kanser günü“. Ne acı, bugün de de binlerce insan pandemi süreciyle beraber kansere de yenik düşerek gidenler var yıldızlara. Ama, insan uğurlayamaz bazen onları. Saklar içine, birkaç ömürle beraber sevdiklerini. Acı inlettikçe daha derinlere inerek içimize gömülen. Ben, şahsım adına bugün de çok ağladım. Çünkü bugün de yüreğimi yakan günlerin, hayatımı temelinden sarsan, yönümü ve yanımı kaybederek gerçekten hayatta zorlandığım son 19 aylık bir sürenin bilançosuyla beraber ne acılar çekerek yaşadığımı abartısız bu satırlar bile anlatamaz!

Bu acılar içinde gölgelerin bile gizleyemediği suretler düşünüyor insan bu giden yüreklerin portrelerine seyrederken, görüdüğümüzden ötesini gören, içimizde ki karanlık maskeleri alaşağı edip ardındakini gören gözlerin varlığını derinden hissediyor. Bunu ben, o yüce insanın binbir çeşit çekilmiş resimlerine bakarken görüyor ve yaşıyorum. Yıldızların sonsuzluğuna giden her yüreğin ayrı bir hikayeyi barındırması, saklanan acı gerçekleri gözler önüne seriyor. Bakmasını bilenlere bu kadar derinden seslenen, yoğun yaşam trafiğinin ardındaki yüzleri yaşanmış gerçek acılarıyla sergileyen başka bir hastalığa tanıklık etmedim ben. Yuvarlarından kaçmış ve çökmüş bir çift gözün, çökmüş avurtların, acıyla çatlamış kanayan dudakların bir zaman ki tebessümlerinden artık izler görmek imkansızlaşmıştır. Dudağın kenarına artık gülümsemek yerine kederli bir acının ve sonsuzluğa göçen bir canın son nefesine eşlik etmek dayanılmaz acıları yüreğe yüklemektir bugün. Bugün keder günüdür, acının, acımızın, acınızın sadece içinizi kavuruş ve yakış günüdür. Knaser, lanetli mi lanetli bir hastalıktır. Adı bile nefret defterlerine kayıt edilmiş ve sevdiklerimizi elimizden alan acımasız bir katilin ismi gibidir hafızalarımıza işleyen. Her türlü insanı yürek zenginliğini ve hakkettiğimiz her şeyin birgün, ani bir göçüşle gideceğimiz kaçınılmaz sonu anlatıyor bize.

Aslında olmaması gereken bir gün, çünkü dünya şiir günü, dünya sevgi günü, insan hakları günü, öğretmenler günü, … vs hepsi normalde, neden böyle birgün kesin olarak bir güne sığdırılmış, anlamakta zorluk çekilecek bir isimdir. Kutlanmaz, acının günü olur mu? Şaşırdım doğrusu! Acısız, gamsız, tasasız, kansersiz yarınlar hepimizin olsun. Bu acıyla yıldızlara göçenlere de uğurlar olsun ve ışıkları bol, yıldızlar yoldaşları olsun.

Acı çeken, yüreğiyle acı çeken herkes benim kardeşimdir, saydığımdır. Bu acı ister bir hastaliktan, ister bir ayrılıktan ve göçüşden olsun. Onları unutmayın ve sürekli anılarıyla beraber saygıyla anın. Ben öyle yapıyorum.

Bugün, acı günlerden biri
Yenemiyor bir çok insan seni
Nasıl bir belasın ki,
Bu gün de alıp götürdün
Bir sevdiğimizi!
Adını bu günle toparlamışlar
Sanki sevdiklerimizi bizden aldığını unutmuşlar,
Bugünü „Dünya Kanser“ günü saymışlar
Ağladığımızı unutmuşlar
Elinden tutup gezip sevindiğimiz canlarımızı
Hiçe saymışlar!
Bu gün acı günlerden biri
Bu lanet kanser Hüneri Coşkuner’i de bitirdi
Daha yeni elliyedisine girmişti.
Aynen senin gibi genç ve güzeldi!
Bugün, acı günlerden biri
Acılar içinde hepimizi eritti!
Bir güzel can daha „anılara karışıp gitti“
Yüreğimde kaldı onların hepsi şimdi
Anılarına saygıyla uğurladım
Yıldızlar yoldaşınız olsun şiarıyla
Anıyorum yüzeğimde hepinizi!

H. Hüseyin Arslan - 05.02.2021