- 703 Okunma
- 0 Yorum
- 1 Beğeni
NE GÜZELDİ BİZİM ÇOCUKLUĞUMUZ
![NE GÜZELDİ BİZİM ÇOCUKLUĞUMUZ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/199172.jpg)
Her günümüz neşe içinde geçerdi Akşam hava kararana kadar dışarıda oynardık .Biz arkadaşlarla hiç kavgada yapmazdık aptal mıydık biz. Birimiz bir kabahat işlese devlet sırrı gibi saklardık kimseye ifşa etmezdik. öylesine oyuna dalardık’ ki karnımızın acıktığını bile fark etmezdik bazen de ekmek arası domates beyaz peynir bize köfteden daha lezzeti gelirdi bir iştahla yumulurduk’ ki bizi gören bal ,börek yediğimizi sanırdı. Komşu teyzeler anne yarımız yani teyzemiz olurlardı , Komşu amcalar baba yarısı yani amcamız olurlardı , bize kimse kötü gözle bakmazdı babamız gibi bizi korurlardı bizi kimse taciz ’de etmedi. Bakkal amca bizi görünce haydi bakalım sıraya girin derdi bize şeker dağıtırdı ,hayat şekerleri vardı kağıdında fal yazardı. ellerimiz kirli açar bir güzel yerdik biz hasta’ da olmazdık . Evde aynı bardaktan musluktan su içerdik mikropta kapmadık hiç. Şehir suyu mis gibiydi kokmazdı şimdi ’ki gibi. Hazır sular yoktu ,hazır suya ihtiyaç yoktu zaten . Annem bulaşıkları sabunla yıkardı peçeteler yoktu yada lükstü Bakırdan bulaşık leğenimiz vardı, Ne ay gaz nede doğal gaz yoktu. Pompalı gaz ocağında yemeğimizi yiyene kadar kısık vaziyette su ısınırdı annem elbezi ’yi sabunlar sıcak sıcak ellerimizi ağzımızı silerdi Her şey doğaldı. Biz büyüklerimize saygısızlık etmezdik anne ve babamızı sayar gibi onlara saygımız ve sevgimiz vardı. Öğretmenlerimiz birimiz hata yapınca sıra dayağına çekerdi bizi canımız ’ da çok yanardı ama gıkımız çıkmazdı vallahi . Ailelerimiz sesini çıkarmazdı kim bilir ne yaptınız derlerdi. Şimdi ’ki veliler gibi sülalece Öğretmenin üzerine sefere gitmezdi kimse .O zamanlar servis nerede ,doğru dürüst vesait yok bir semt otobüsü vardı şahsi yani halk otobüsü Gafur amca kullanırdı sabah çıkardı servise dilenci vapuru gibi her mahalleye uğrardı Müşteri toplaya toplaya Akşam’da dönüş yapardı. Her mahallede okul mu vardı, nerdee yarım saat uzakta kışın soğuktan ,yazın sıcaktan yürümekten canımız çıkardı o vaziyette ders yapardık güle oynaya .Hey gidi günler bizde çocuktuk. Top nerede gazete kağıtlarını ıslatıp avucumuzda sıkarak yuvarlar top haline getirirdik nede güzel oynardık Çeşme başlarında beş taş oynardık bıkma’ da bilmezdik seksek oynar çift iple atlardık ayaklarımızın altı şişene kadar çok canımız yanardı bizi bir daha oynatmaz diye annemize derdimizi yanamazdık. Kasap komşumuzdu annem yada babam kasaba gitmezdi Biz giderdik kasap amca bize hiç hile yapmadı etin en güzel yerinden kıyma yapar yada kuşbaşı doğrar verirdi güven vardı güven ,şimdi çocuklarınızı kasaba gönderin bir deneyin etin derisini ,gerisini çeker makineden size gönderir o zamanlarda kahve çok lükstü özel misafirlere ikram edilirdi demek’ ki bir kahvenin kırk yıl hatırı bu yüzdenmiş Kesme şekerlerde misafire kullanılırdı günde’ ye toz şeker kullanılırdı. O zamanlar yokluk varmış demek’ ki Bazı şeyler çok değerliydi Misafir odamız vardı temizlik yapılır kapısı misafirden misafire açılırdı. Ne kadar değer verilirmiş misafire. Bizler cin gibi çocuklardık aslında leb demeden leblebi derdik annemizin başkasının yanında bizi uyarması ’ da başka bir hoştu annem konuşmadan kaşı ve gözü ile bize diyeceğini anlatırdı .Ne günlerdi o günler ahhh bir günlüğüne o günlere dönsem’ bir günde olsa o günler - den bir bölüm yaşasam nasıl özledim bilemezsiniz . Bir yere giderken kapınızı defalarca kilitliyorsunuz değil ’mi üstelik çift kilitle. O zamanlar kapıda bir sürgü olurdu onu çe - ker yatardık Annem işi olduğunda bir yere giderken evin anahtarını komşuya bırakırdı .Şimdi bırakın bakalım var mı öyle komşunuz .Atalarımız komşu komşunun külüne muhtaç derdi .Başımız sıkıştığı zaman hastalık var sağlık var kilometrelerce ötede yakınlarına koşana kadar komşuna koşmak başka. nerede o günler öyle özlüyorum ’ki Şimdi Allah’ın sünnet olan selamını vereni göster ne günlere kaldık Yarab’bim . Corona zaten pamuk ipliğine bağlı olan ilişkileri ’de kopardı sen sağ ben selamet .Çok yakın zamanda Ülke mizdemiyiz yabancı bir Ülke’demiyiz çözemeyeceğiz arkadaşlar her kes birbirine yabancı gibi oldu Allah sonumuzu hayır etsi.
Ayten Özgün’den anılar.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.