- 686 Okunma
- 7 Yorum
- 3 Beğeni
BİR İSTANBUL MASALI...
![BİR İSTANBUL MASALI...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/198234.jpg)
Düş aktarımlarında yenik düştüğüm gerçekler elbet izahı olmayan bir yabancılık ç/ektiğim içimdeki iklimle sürtüştüğüm bir o kadar ihanet ettiğim çelimsiz bir çocuğun mizacıymışçasına içime serdiğim kilimde sek sek oynayan yâd edilesi dünler.
Kayrası var mı sahi yalnızlığın ya da toz tutan resimlerde mi görünüyor g/özüme mutluluk?
Ve mutluluğun mutlak değeri ve işte lisedeki rahmetli matematik öğretmenimi anıyorum her mutlak değer, dediğimde ve makul olduğum kadar denklemlerle yüzleşip esefle içimde tabanları yanmış düşleri pataklıyorum.
Resimsel bir düşün gövdesi.
Benim gövdemse delik deşik aralıksız iliştirdiğim notlar ve kendimi bir pano gibi addediyorum elbet en üstte adım ve neye denk düştüğümü tahayyül etmek adına tırmıklayan iç sesim.
Dış sesse maruzatım.
Dışlanan bir yeryüzü bitkisi ise rüzgârın benden yana olduğu…
Burnuma gelen koku sanırım ben bir cennet bahçesinde aralıksız yediverenle örtüyorum üstümü ve gözlerim görünen bazen kısık gözle baktığım hele ki numarasını unuttuğum gözlüklerim ama en sevdiğim üçüncü gözüm. Yok, yok ne tepegözüm ne de tepinen bir göz belki de Dede Korkut hikâyelerinden firar eden bir kahraman ve söylem.
Yanan kâğıtlar.
Üstüne su döküyorum.
Üstelik kaç defa yangın ihtimalini son anda fark ettiğim ve yanan saçlarım en sevdiğimse kâkülüme fön çekmek iken üstelik çocukluğumdan bu yana.
Yanan çok şey var.
Sönen ve de.
Sönmeyen çok şey var.
Yanmakla yaşarmak arasında gidip gelen: olmadı yeşillenen gözlerim ve üzerine bastığım çimen.
Latif rüzgâr ve kibar sözcüklerim: ah, bir de otuzuncu harfi bulsam…
Renklerimle sürtüşen karanlık gökyüzü ve her nasılsa karanlığın içinde bile seçebildiğim gök kuşağı.
-Pardon, memur bey, yüzde kaç kusurluyum?
Ya da pilot olup uçarken yazmaya oturmazdan önce:
-Ne zaman iniş yaparız, pilot bey?
Varlık katsayım yaşasın ki pi sayısından halliceyim ve göğüs kafesimde kümeler devasa alt kümeler ve öz küme olma ihtimali kimse sevdiğim, kümeme kattığım sonra da kekeleyen duygular bazen solan güne sönen bir meşale armağan ettiğim ve kimliğimle sürtüşen duygularım.
Bir düşü iken ihlal ettiğim düşüşün önünü almak adına ve devasa bir apostrof es ve şimdi de hazırlıkta okuduğum yıllara gidiyorum ve çok sevdiğim bir arkadaşımı anıyorum.
Keşke o da okuyor olsaydı yazıyı ve hala ismi aklımda dün gibi:
…Nef’i…
Umarım bir sakıncası yoktur onu anımsamamın ki hangi birini unutabildim ki?
Unutulduğumsa gün gibi aşikâr ve artık yeltenmiyorum üzülmeye ve mutluluğa da yaltaklanmıyorum ve nice insan biriktiriyorum gün içerisinde bana eşlik eden ve hayatımın alt kümelerine şerefle iliştiriyorum yüreklerini.
Sözcükler lafügüzaf iken.
Sözcükler yanaştığım bir liman iken…
Acılar bozguna uğratsa da bozkırlarda koşuşturuyorum ve her zerresini günün ve hayatın bir duyguyla eşleştirip birer sözcüğe ve cümleye denk düşürüyorum içimden geçenleri ve kocaman bir katedral belliyorum iklimsiz düşlerime tapınak bellediğim elbet tapındığım yüce Mevla’m ve iki yakam asla bir araya gelmese de biliyorum ki ben İstanbul’un ta kendisiyim.
Hala iki yakadan bir diğerine geçiş yapmadığım bazen üşendiğim bazen usandığım ama vazgeçemediğim bir sevda iken bir İstanbul Masalı biliyorum ne zamanki şehir bana eşlik etse ve ne zaman ben şehre eşlik etsem.
Sektiğim semtler bazen rüzgârın getirdiği koku.
Saptığım yanlış bir sokak ve İstanbul’un yerlisi olsam da kaybolduğum İstanbul sokakları nihayetinde kendimi bir çıkmaz sokağa benzetip kahkahalar eşliğinde kendime gülerken yakaladığım bir yürüyüşte bile gülebilecek bir şeyler bulabildiğim ve genel hüzün havasını bir süreliğine de olsa yok saydığım.
Varsayımlar ve de.
Bir de yok sayımlar.
İşte harf ihlali ile düştüğüm yolda kendimle oynadığım belki de yavru bir kedi gibi merakla bakarken sağa sola bir o kadar kolaylıkla ürküp kaçtığım ve üstüme yapışan bir gizem ve de sevgi arsızı yüreğimle artık insanları sessizce ve uzaktan severken.
Elbet Rabbim tüm olup bitene vakıf ve bana sevgide geçiş hakkı tanıdığı için şükre doymadığım bir o kadar İstanbul’a denk düşen haletiruhiyem…
Ne kendime kavuşabildiğim.
Ne kendimden kaçabildiğim…
Ve işte o iki yakası şehrin bir de boynumdaki üçüncü yaka.
Sergüzeşt bir ilham mı yoksa idamını talep ettiğim ne zamanki kendimle uzlaşı geliştiremesem kendimi suçlayıp bir o kadar kalemi darağacına astığım…
Esintinin mimarı iken rüzgâr ve içimi kıyan da bir açlık elbet endamlı bir açılım iken getirmem gereken ve maruzatlarımla yan yana yürüdüğüm en çok da kendimi s/avunma mekanizmaları ile aldattığım.
Şimdi bir İstanbul Masalı iken rüyalarıma eşlik eden.
Yarınsa bir İstanbul şiirine yakınlık duyduğum.
Belki de asla yazamayacağım bir İstanbul romanı üstelik Pamuk’un kitaplarında rast geldiğim sayısız anı yazara ve İstanbul’a dair her ne kadar kendimi onunla kıyaslamak gibi bir kıstasa ihtimal dahi vermezken belki de en sahiplendiğim şehir hatta cehennemi yaşatan bir cennet bahçesinde s/alınıp durduğum İstanbul sokakları ve harf ihlali yaptığım:
Mademki her masalın bir sonu var ya, başlamadığım bir masalda son noktayı nasıl koyacağım ki ben en azından azımsamadığım bir mutluluk iken İstanbul’a denk düştüğüm ve gün içerisinde kaç mevsimse İstanbul’un yaşadığı ve yaşattığı bir de benim içimde sayısız mevsimle beraber İstanbul’u yaşattığım…
YORUMLAR
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Çok nazlı İstanbul ve kaç gündür çokça ağlamaklı ama huzurun yaşları bunlar biliyorum ben.
Sevgimle güzel yüreğine selam olsun İstanbul'dan
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/188124.gif)
güller
dikelim kara toprağa
kırmızı kırmızı
goncalar doğsun
her yazdığın şairim
ellerinde
bir demet
ç,çek olsun
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Ama tabiat direniyor
Sevgi direniyor
Ve inanç...
Hani küçümsenen değerler...
![HASAN ÇAPRAZ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/188124.gif)
HASAN ÇAPRAZ
oysa o kadar aciz ve acınacak haldeler ki,,
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
her şey geçici herkes geçici biz de
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/221517_BPhTNJekXg.jpg)
BEKLE BENİ
Uzaktan bakıyorum şimdi sana,
Buruk ve hicran yüklü bakışlarla,
Gözlerimin buğusuna oturdu adın,
Bugün dilime nakarat oldu güzelliğin.
Hoyrat dalgalar ayrılıklar sıraladı art arda,
Bağrına gömülmüş mazinin hasreti bir kat daha arttı yüreğimde.
Ellerimi sürmek, seni solumak istiyor gönlüm.
Senle eğilmek istiyorum hakkın önünde.
Bir gün Ayasofya, bir gün Süleymaniye olsun benim adım,
Galata’dan seyredeyim güneşin denizdeki akislerini,
Kız kulesine demir atıp,
Sahilinde sıcak muhabbetleri sıcak çayla buluşturmak muradındayım,
Bekle beni geleceğim elbet,
Belki bir kış günü,belki bahara giydireceğim vuslatı,
O gün dilime nakarat olan güzelliğini sana haykıracağım.
Ankara’dan saygılar selamlar
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Çok sağ olun.
Sonsuz selam ve saygılarımla İstanbul'un semalarında uçuşan yorgun kırlangıçlarına konan yağmur damlasıyla selam olsun güzel Ankara'mıza.
Çok ama çok teşekkür ediyorum dost yüreğinize.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/188124.gif)
tabanları yanmış düşleri pataklıyorum...Hiç yorulmadan yap bunu
Latif rüzgâr ve kibar sözcüklerim: ah, bir de otuzuncu harfi bulsam…Otuzuncu harfi bulamazsın çünkü ninemin çeyiz sandığında
Unutma istanbulun tozunu gezerek atabilirsin
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Hem korona da var.
İyi böylesi ki kendimi bildim bileli hayal gücümle gitmediğim yer mi kaldı?
İşin ilginci şimdi de ruhları ziyaret ediyorum yok yok yaşayanların.
Kalp gözüm.
İşin şakası bir yana altıncı hissime müteşekkirim.
Çok sağ ol dostum.
Çok sevdiğim yerler var gittiğim ara ara ki...
Bir sokak hatta tek bir insan bile insana neler yazdırıyor.
Sonsuz selamlarımla
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Ölüler asla can yakmıyor
![HASAN ÇAPRAZ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/188124.gif)
HASAN ÇAPRAZ
gerçekten hiç bir ölü benim canımı sıkmadı ya huuu
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Vicdanın rahat oldu mu ve kendini bildikten sonra kimse korkutamaz üstelik.
Zaten en yüce makam değil mi bizi koruyan?
Müthiş bir duygu Hasan: inancın sevginin ve Allah korkusunun bir arada olduğu.
Bize sevmeyi öğreten.
Ama sevgiyi de çarçur edenler
Olsun
Bize ne???
Herkes kendinden mesul ve insan sadece önüne bakmalı ve içine
![HASAN ÇAPRAZ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/188124.gif)
HASAN ÇAPRAZ
Karnını doyuran birilerine hükmetmek,köle etmek istiyor
kardeşim herkes kendi yoluna