- 475 Okunma
- 4 Yorum
- 3 Beğeni
Evrenin çivisi çıkmıştı ben ne yapsaydım....
Hesabımı veremeyeceğim kadar çok suçlama var içimde kendime yaptığım.
Hesabını tutamayacağım kadar kabarık içimde tuttuğum çetele.
Düşüncelerimin düşünce olmaktan çıktığı kuyular, inmeye korktuğum karanlıklar yaratmışım kendi kendime.
Içimden çıkamadığım her bir hata, boş vermişliğe götürdü yollarımı. Biliyordum içten içe -asla boş verememiştim- ama acıyordu hem de çok acıtıyordu çaresizlik.
Seçim mi yapmıştım. Sanki mecburdum. Boşluğa verdim çoğu tepkimi.
Evrenin çivisi çıkmıştı ve ben tek başına kocaman çiviyi takamazdım. Çıkardım kendi beynimde olan çivileri, özgür bıraktım düşünceleri. Bu bir zulümdü aslında aslıma.
Ortalık karıştı toz duman, yitip gitti elimde ömür dediğim. Düşündüm, üzüldüm, kırgındım her şeye. Önce kendime.
Ânlar yaratırım dedim ben de.
Küçük, minicik, kimsenin dikkatini çekmeyen, Tanrı’yı kızdırmayacak ufacık yaratımlar...saliselik duygular belki de.
Gün batımı, bir tutam rüzgar, bir melodi...
işte o kısacık ânı yaratıp, tutunurdum en azından ihtiyaç halinde. Hiç olmadı içimdeki öfkeye biraz iyi gelirdi belki de.
Takıldım ya çokça sırf bu yüzden aynı şarkıya günlerce, tek bir sahneyi başa sarıp defalarca izledim...bıkmadan usanmadan...
Ya da bıkıp usanana kadar....
Sömürdüm, içimde tek bir zerresi kalmayana kadar bu hissi, sömürdüm...
Sonra başka bir an yarattım kendim için.
Başka başka ânların katili oldum bile isteye.
Yetmedi...
Büyük laflarla sınadım inadına kendimi . Kocaman, kocaman laflar kurdum, aslalar yarattım, zorladım her şeyi, herkesi. Bir elekti elimdeki. Aradım saf olan duyguları...kopyaları bulmalıydım..atmalıydım gönlümden.
Ah ne yükseklerdeymiş gözüm, çok geç anladım.
Hasar aldım çoğunda, elimde kum gibi dağıldı zorlamalarım, hani tükürüğüm olsa iyi s....mı yedim bazen de.
Olsun dedim, olsun risk sonuçta...çok kısa bir süre...
Canımı öyle bir yaktım ki, aynı şeyi yeniden yapmayayım diye cezalandırdım durdum kendimi.
Bunu da beceremedim, zaman zaman yine yaptım. Yine aynı hatalara düştüm durdum.
Içten içe ben bildim -o histi- beni aynı girdaba çeken. Bir anlık bir his.
Değer dedim, ihtiyacım vardı çünkü. Ayakta kalmak için, devam etmek için ihtiyacım vardı ona.
Kaçabildiğim, uzaklaşabildiğim birkaç saniye için ben tüm ömür denilen zıkkımdan vazgeçebilirdim.
Evet, yenildim. Yapmam dediklerime bile.
Öğrenmedim de değil bazı şeyler.
Benimle beraber aynı sahneyi, aynı ifadeyle 88 kere izleyecek birini aramıyorum artık.
Kabullenmelerim de oldu.
Ben; bendim
Sen; sen...
Ben; böyleydim
Sen; öyle...
Farkı kabul edince biraz daha basitleşti insanları anlamak.
Ben mutlak doğru değildim ki ben, sende benim gibi olamazdın.
Ben elmaydım, sen armut ...elma gibi tadın olamazdı. Armut yemeyi öğrendim.
Tüm bunları yaşadım da ne oldu...
Bir denge buldum desem zirrr yalan. Dengesizliğime saygı duymayı öğrendim. Yapabildiğim kadar başka dengesizlikleri anlamayı öğrendim. Anlayamadıklarıma yol oldum.
Ama tüm kusurlarımıza verdiğimiz genel isim var ya "insan"...insanım işte demesini öğrendim olabildiğince...hatta özellikle kaçmak istediğimde.
Zaaflarımı sorguluyorum halen...bahane üretmiyorum kendime...
nedenlerimi arıyorum...nedensizliklerimi saklamıyorum zaman tanıyorum dengeye gelmeme.
Bol bol yürüyorum, kendi alanlarımda kendime özgürlükler yaratıyorum...
Yaratıyorum ama tanrıcılık oynamıyorum...
Belki de meydan okuyorum kendimce...
Ya da yine kendimi avutuyorum ve yeni bir yıkım daha bekliyorum...sessizce.
Kim bilir..
Ben değil...en azından bunu biliyorum.
( "neden bana söylemedin" dedi iç ses.)
( dedim ....utandım. )
YORUMLAR
![black_sky](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/218040_hv5XfCXaxe.jpg)
black_sky
Eksik olmayın.
Daha iç acıcı yazılar anılar toparlayabilmek dileğiyle.
Huzurlu bir gün dilerim.
Sevgilerimle
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/215436_3OjSCaoqSP.jpg)
Dönüp bir kez daha arkamda bıraktığım yola baktım yazın sayende. Tozlu, gri,mat, karmançorman...ne ararsan var bu hurdalıkta...
Eskimiş bir pişmanlık "Keşke"si aradım akıl yordamıyla. Buldum mu... evet buldum. Ama pişmanlık"keşke"si değil...
Keşke daha beterini yapsaymışım yaşama keşkesi.
Yine derin, yine koyu bir yazı okudum kardeşimden izninle.
Huzur seninle olsun.
![black_sky](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/218040_hv5XfCXaxe.jpg)
black_sky
Genelikle köyü ve karanlık yazılarım ama çiçek, böcek pek bana göre değil;))
Eksik olmayın. Varlığınız büyük bir keyif.
Selamlar olsun güzel gönlünüze.
Huzurlu kalanlar olur inşallah
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/215264_ejkod773jm.jpg)
Jose Morinho adında bir teknik direktör vardır, dünyaca ünlü, çok sevdiğim bir cümlesi vardır, ''eski hatalarımdan ders aldım, şimdi yeni hatalar yapmam gerekiyor,'' demişti. Bu adam eski futbolcu değildir mesela. Kendini geliştirerek antrönör olmuş. Hata yapmadan yaşayamayacağımızın farkında.
Hata yönetimi, yönetim hatasına yeğdir. Tekrarlayan sadece güzel işaretler gönderen rüyalarınız olsun diyeyim... Yaşarken anlayamayan çok fazla insan vardır ve gerçekten de ''zararın neresinden dönülürse kardır,'' yeni ve tatsız olmayan hatalar dileyeyim bir de... Kozmik öğrencileriz. Dersler dersler dersler.
Güzel akşamlar.
![black_sky](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/218040_hv5XfCXaxe.jpg)
black_sky
Bitmeyen bir öğrenim gibi hayat ise yarar bilgiler almak umuduyla ve çabasıyla diyelim.
Eksik olmayın yorumlariniz değer katıyor.
Güzel akşamlar dilerim.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/172971_vfvoja94xe.jpg)
Ah yarası yarama denk gelenim
nede güzel anlatmışsın bazen insan kendi içinde yolculuğa çıkar
bazende yolculuk insana yol alır
sen kendini her defasında o kadar güzel yargılıyorsun ki kaleminin büyük ve keskinliğine hayran oluyorum
tam bırakıyım yarıda derken daha da içinde buluyorum yazının
evet en zor yolculuktur insanın içine yaptığı yolculuk bazen aklanır vicdanı bazen kirlenir
vicdan muhakemende hep aklanman dileklerimle
yine harikalar yaratmışsın
bende çok yolculuk yapıyorum kendime
ve iç sesim hep susuyor
ne dersin belki bir gün konuşur
o kadar çok merak ediyorum ki ilk cümlesini
yüreğine sağlık
Mavii KeLeBeK tarafından 2/12/2020 4:13:03 PM zamanında düzenlenmiştir.
![black_sky](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/218040_hv5XfCXaxe.jpg)
black_sky
Evet kendime hiç torpil yok. Hayatta ne yaşadıysam sonunda ucu nedense kendime cıktı hep. Birilerini suçlamak bana hep daha kolay gözüktü..neticede birçok şeye biz musade ettiğimiz için maruz kalıyoruz. Dur demedigimiz için belki de. Sırf bu yüzden birçok suçlamanın adresi yine benim.
Iç sesin elbet bir gün konuşur. Ama ilk sözü ne olur ben de bilemedim. Umarım sevgi dolu bir sözcükle giriş yapar.
Kalemin ve yüreğin dert görmesin dilerim
Selamlar ve sevgiler