Rar ;yolun kendisi, yolculuğun süpürgesi, yeryüzünde adını özünde taşıyan yolcunun kendisi .Çölün içtiği sudan bir tek sen kaldın. Son suyunu içmeye korkmuş ,ilk ihanetini güneşin Tanrı’sından Ra ‘dan olduğunu farketmemiş.Benzerliğin en basit hali , oyunu başlattı.insanlığın en büyük icadı tanrılar . Gölgeleri olmadan aramızda dans ettiler ,suyun renksizliğinden içirttiler ;konuştuk konuşturduk fabl misali .Paralel oyunlar oynadık tanrıyla herkes kendi oyununda tanrıyken ,monologlarda başlayan konuşmalarımız Tanrı’ların toplu monoloğuna dönüştü.O kadar çok yarattık ki kalabalıklar arasında sesleri birbirine bulaştı çoçuklar misali.Ölümsüzlük iksirini kaybedince Lokman Hekim anizmizmi yerleştirdik kendimize ve beşeri yaratıcılarımıza .Ellerimizle büyüttük Rar. Agularken bir tanrı annenin koynunda ,babanın dizlerinde babıldamaya başladı ,babaanenin nasırlı ellerinde cağıldarken büyükbaban Tanrı’nın klitorisini farkedince sünnet ettirdi küçük tepesini .Ataerkil toplumun hazlarından Priapos doğurttunuz dişil tanrılarınıza.