demedi demeyin.

Ölecekseniz tam zamanı...

Şöyle gösterişli bir cenaze törenim olsun, şehrin tüm önemli simaları cenazeme katılsın, çelenkler konsun tabutumun ve mezarımın üstüne diyorsanız 30 martdan önce ölmeye bakın.
Unutmayın kampanyadaki son tarih 30 mart... sonra ölürseniz bok yoluna gidersiniz.

Nerden çıkardın şimdi bu konuyu diyorsunuz ya kısaca anlatayım.

Malum seçim öncesi adaylar nerde bir kalabalık görse, hangi camii hoparlöründen bir sela duyulsa hemen bir çelenk gönderip, işsiz kalmış bir amele gibi koştura koştura cenazenin kalkacağı camii avlusunda alıyorlar soluğu...

Genelde cenazeler bir vakit namazına mütakip kalktığından dini görevlerini yerine getirmek üzere camiiye gelenler vakit namazını kılarken camii bahçesinde cenaze etrafında homurtuyla karışık bir siyaset sohbeti, seçim çalışması başlıyor. Ölen kimin umrunda.. Ateş sadece düştüğü yeri yakmış... Ölenin çocukları tabutun başında beklerken siyaset tam gaz.

Vakit namazı bitip içerdekiler cenaze namazı için cami avlusunda saf tutmaya başlayınca, bir hengamedir başlıyor malum şahıslar ön safta yer alıp gaztecilere poz verme derdinde, görevliler kendi çelenklerini ön sıraya koyup gaztelerde çıkması derdinde. Neyse namaz bitince hoca soruyor ya merhum/merhumeyi nasıl bilirsiniz diye? Hiç biri samimi olarak diyemiyor biz merhum/merhumeyi tanımayız bizim burada bulunma amacımız farklı diye...

Bir günde siyasi amaçlar için değil insan olarak bir cenaze namazına katılıp insanların acılarını paylaştığınızı görmek isterim. Reklamın iyisi kötüsü olmaz diye işsiz kalmış bir amele gibi oradan oraya koşmakla olmaz bu işler.