- 468 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Bilimsel ve insani bir çizgi
*Bilimsel ve insani bir çizgi*
Bazısı elmayı tercih eder, bazısı narı.
Kimisi buğday eker, kimisi darı.
Ahmet kırmızı sever, mehmet sarı.
Biri çiftetelli oynar, diğeri atabarı
Aydın yaş pasta sever, veli ise kuru.
Yani tercihler, beğeniler, zevkler, beklentiler çeşit çeşit, farklı farklı.
Hepimiz hammadde olarak aynı kaynaktan var olsak da, değişik faktörler, bizi bu çeşitliliğe sevk ediyor.
Hepsi normal değil mi?
Kavga yok, gürültü yok, yarış yok, rekabet yok ve kıskançlık, kin, ayak oyunları yok.
Fakat ne zaman ki devreye, futbol, siyaset, dernek, tarikat, at yarışları giriyor, sihir bozuluyor ve kavga alevleniyor.
Yarış sonunda atlar birbirini ısırmıyor ama yanlış ata oynayanlar kavga edebiliyor.
Bir siyasi partinin, her türlü eylem, söylem, proje, hamle ve hareketi istisnasız tartışma, kavga ve kin konusu olabiliyor.
Toplumsal fayda seviyesi, değeri nedir onu kriter alan yok. "Bana faydası var mı, partime faydası var mı" gözlüğüyle bakılıyor.
Futbol karşılaşmalarında, top değerli, kale önemli fakat canın, kardeşliğin, dayanışmanın, vücut sağlığının bir hükmü yok.
Basit bir dernek, kooperatif, kulüp, sendika seçimlerinde bile, tüm seçim kuralları belli olduğu halde, iş tatlıya bazen bağlanamıyor.
Peki nedir bu insanı rekabete sürükleyen doyumsuzluk, hazımsızlık duygusu?
Tıp diliyle; hastalık, davranış bozukluğu.
Edebiyat diliyle; görgüsüzlük, kabalık.
Tarih diliyle: cehalet. Sosyoloji diliyle;ölçüsüzlük.
Sorun ortada, biz insanız başka canlılara benzemeye gerek var mı?
Türdeşleri ile anlaşamayan, diğer evrensel varlıklarla nasıl bütünleşecek?
Çözüm mü? Önce hepimiz kendi kapımızı süpüreceğiz. Bodrumda iğne aramaya gerek yok.
25.04.2018
*Ali Rıza Malkoç*
#armozdeyis
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/181363.gif)
Yer yüzünde Kapitalizmin en vahşi yüzünü yaşadığımız şu dönemlerde İnsanlardan öz eleştiri beklemek pek gerçekçi bir bakış açısı olmasa gerek.
Hırs,güç ve hakimiyetin İnsan fıtratını esir aldığı;Bilimin yıkım yönünün sevildiği bir Dünyaya poliannanın gözleriyle bakmak pekte akilane olmasa gerek..