SİVAS’TAN GELEN MEKTUP

Merhaba arkadaşlar, ben Ezgi. Atatürk İlköğretim Okulu’nda okuyorum. Sınıfta yalnız oturuyorum. Arkadaşım olmadığından değil.
Benimle oturmak isteyen çok. Ama bir süre yalnız oturmaya karar verdim. Çünkü geçen yıl aynı sırayı paylaştığım arkadaşım sınıftan ayrıldı.
Arkadaşımın adı Ahmet’ti. Çok iyi anlaşıyorduk onunla. Babası polis memuruydu. Sivas’a tayini çıktı. İstanbul’dan taşınmaları gerekti.
Uzun süre Ahmet’le haberleşememiştik. Geçen gün ondan mektup aldım. Mektubunda hatırımı sormuş, kendinden söz etmiş. Ayrıca Sivas’ı tanıtmış.
Ahmet’in gönderdiği mektubu sizlerle paylaşmak istiyorum. Hem Ahmet’i hem Sivas’ı tanıyacağınızdan eminim.
“Sevgili arkadaşım Ezgi, buraları tanımam gerektiği için mektubu biraz geç yazdım. Kusura bakma. Sana Yıldızeli’nden, Sivas’tan söz etmek istedim.
Babam beni evimize yakın olan Cumhuriyet İlköğretim Okulu’na yazdırdı. Arkadaşlarıma, öğretmenime ve okuluma hemen alıştım.
Öğretmenimi ve arkadaşlarımı çok seviyorum. Ozan adında bir arkadaşla oturuyorum. Evlerimiz yakın olduğu için okula birlikte gidip geliyoruz.
Cumartesi günleri genellikle Sivas’a gidiyoruz. Babam bize Sivas Kongresi’nin yapıldığı binayı gezdirdi. Toplantının yapıldığı odayı gördüm.
Atatürk’ün kullandığı eşyaları inceledim. Duygulandım, heyecanlandım. Yüreğimdeki Atatürk sevgisi kat kat arttı. Keşke sen de gelip burayı görebilsen…
Başka bir hafta sonu medreseleri gezdik. Selçuklu Devleti zamanında üniversitelere medrese deniyormuş.
Her gezdiğim tarihi yapıdan bir şeyler öğrendim. Atalarımı daha iyi tanıma fırsatı buldum.
Sen nasılsın Ezgi? Öğretmenim nasıl? Arkadaşlarım nasıllar? Hepsine çok selam söyle, Hepinizi çok özledim.
Sizleri hiç unutmayacağım. Hepinizi çok seviyorum. Annemin, babamın da ailene selamı var. Yazın sizi Sivas’a bekliyoruz.”
İSMAİL MALATYA