Mona’cığım!..
Sonbahar çiçeğim, pembe gülüm!..
Ahmet Haşim’in dediği gibi;
" Akşam!.. yine akşam !.." ve yağmur, yağmur!..
Tv. 1 ’ de Sanat müziği!... Çok severim bayılırım bilirsin!..
Dışarıda yazböceklerinin mevsim sonu konserleri..
__ Nasıl olur; hem yağmur, hem cırcırlar!... diyorsundur!.
__ Unutma ki; mevsim sonbahar, aylardan eylül ve
burası sahil ilçe yeşil Cide!.. Neyse !..
Sevgili monam!..
Bitmeyen aşkım, solmayan gülüm !..
Dün akşam için beni bağışla...
Kırmızı üzüm suyundan almıştım !..
tatlıydım, keyiftim..
Kendimce bir dünya kurmuştum!..
tüm dertler, sorunlar silinmiş
felekten, hayattan alacaklıydım...
Mutluydum!.. ne var ki; sen yoktun...
Özlem yüklüydüm... içimde büyüdü, büyüdü!..
Dayanamadım aradım, aramış oldum!..
Tüm dünya benim pembe dünyamdı,
pembe dünyamın pembe gülüydün
hasret, hasret kokuyordun...
Çekiciydin, davetkardın...
Sesini duymak ölümsüzlüktü...
ölünmesi bile mutlu ölümdü!..
Bağışladın değil mi, monam!...
Sonbahar çiçeğim..
hoşça kal,solmayan pembe gülüm
çocukluk anıları gör rüyanda..

Eski notlardan. Mustafa(muster)