- 492 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
aptalca bir yazı
dünya nasılda değişiyor
nasılda hapsetti bizi kendimize,kendi kendimize düşmalar yaratır olduk halbuki düşmanın ta kendisi aynanın karşısında ama görecek gönül gözü nerde
neyse bilgeçlik taslamak değil amacım zaten taslayacak bilgiye sahipmiyim hiç sanmıyorum
işte bildiğimiz üç dört kelime harmanlayıp harmanlayıp sunuyorum
yerseniz tabi
ne diyordum aslında daha demiyordum demeye çalışıyordum ama ellerim o kadar güçsüz ki şu an
ama kafayı taktım bir kere
birde ne anlatacağımı bilsem
he şey diyecektim
eskiden ali ata bak vardı,ali ahmete top at vardı
ahmet elifi seviyor vardı
yada fatma ayşe ile çok iyi arkadaştı falan falan uzayıp giden bize şimdi aptalca gelen kelime toplulukları vardı hatırlarsınız
ama dünya nasıl değişti ya
şimdi ali ata taş atıyor
ali ahmetin başını topla yarıyor
ahmet elifi öldürüyor
ayşe fatmanın kocasını ayartıyor
o yüzden ayşe fatmayı dilim dilim doğruyor
ve biz hep üçüncü sayfa haberlerinden öğreniyoruz bütün olanları
işte alın size aptalca bir yazı
ama işte çocukluğumu özlemiş içimde kalan son iyilik tohumları
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/20400.gif)
Bazen insan sacmalamak ister canı sırf kalemle yazı yazmak icin düşüncesinden ne geciyorsa sıralar ben bunun aptalca olduğunu düşünmüyorum her ne olursa olsun insanın bilinc altınla yüzlesmesi güzelbir olay...Bu durumlarda kim her ne yazarsa yazsın gittiği tek yer cocukluğu olur cocukluğunun hasretinde bulur kendini cünkü canı sıkılıyordur ve huzur arıyordur. Of ceker bir of daha ii daralır atar kağıdı kalemi bir tarafa döner okur ve yazdıklarını cok aptalca bulur ama bilir ki aptalca da olsa yazmak onun rahatlatmıştır...