- 856 Okunma
- 2 Yorum
- 1 Beğeni
bu yüzük hiç çıkmasın parmağından ben ölünceye kadar sevdiğim...
![bu yüzük hiç çıkmasın parmağından ben ölünceye kadar sevdiğim...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/148252.jpg)
hava sıcak,duygular karışıktı.düşünceleri de...
nasıl yapacaktı,neler söylemeliydi de adam umudunu kessindi...yürümüyordu işte.yapamıyorlardı...eskisi gibi atmıyordu bu aşka kalbi...elleri heyecanla gitmiyordu artık telefona...
oturduğu masada etrafına bakınmaya başladı...birazdan gelirdi sevgilisi...artık bu kez kesin söyleyecekti...ayrılmak istiyorum diyecekti...ne zaman buluşsalar,ne zaman beraber olsalar bir türlü söyleyemiyordu ayrılmak istediğini...engeller,hep engeller...adam sevgiyle bakarken gözlerine,heyecanla tutarken ellerine...ben senden ayrılmak istiyorum diyebilir miydi...olmazzzz...olamazdı...
sinirinden dudaklarını yiyordu.bu kez kesin söyleyeceğim diyordu...bu böyle devam etmez...gözleri biran uzaktan gelmekte olan sevgilisine takıldı...uzun boyluydu adam.dalgalı siyah saçları ,incecik bir fidan gibi sallanarak geliyordu...
elinde de ne vardı onun öyle?gene birşeyler almıştı ona gelirken...hep böyle yapıyordu...sürekli ufak tefek birşeyler alıyordu...bu sefer ne almıştı acaba?
genç adam geldi onu öperek oturdu masaya...elleriyle alını sildi...
offff dedi,yorulmuşum...sana gelebilmek için işi ektim biraz...kaytardım işten yani...yarın biraz daha fazla çalışırım artık...
genç kadın gene söyleyeceklerini yuttu..diyemedi hiçbirşey...hep böyle oluyordu...ne zaman ayrılmak istiyorum ben senden demek istese,yapamıyordu...ondan başka kim sevgiyle bakabilirdi böyle...kim işten kaçıp onunla buluşmak isteyebilirdi...
düşünceleri karmakarışıktı...dalgındı...saçlarını at kuyruğu yaptı...gözlüğünü çıkardı gözünden...camlarını silmeye başladı...
ne olursa olsun dedi..bu sefer ayrılmak istediğimi söyleyeceğim,mutlaka söyleyeceğim...daha fazla dayanamam...
genç kadın tam ağzını açıp konuşmaya başlayacaktı ki;
adam kadının ellerini avuçlarına aldı...cebinden küçük bir paket çıkardı...kırmızı kadifeden küçük bir paket...
kadın şaşırdı...o ayrılmak istediğini söylemeye çalışırken...adam yüzük parmağını arıyordu...ne yapacağını,ne diyeceğini bilemedi...utandı ,sıkıldı biran...
genç adam elleri kadının ellerinde,gözleri gözbebeklerinde ona bakarak konuşmaya başladı...
herşeyin farkındayım son günlerde dedi...benden ayrılmak istiyorsun...ama bir türlü diyemiyorsun...acabalar içerisinde kıvranıyorsun dedi...
genç kadın ağzını açtı konuşmak için...birşeyler söylediğini sanıyordu kendince ama sesi çıkmıyordu nedense...
parmaklarını dudaklarının üstüne koydu adam...
sus dedi...konuşma...ikimizde seviyoruz birbirimizi...öyle olmasa bugünlere gelemezdik...sadece biz birbirimizden ayrılınca,uzak kalınca aklın karışıyor senin...
parmaklarını okşadı...yüzük parmağını aldı elleri arasına...kadının gözlerinin içerine bakarak takıverdi nişan yüzüğünü biranda...kadın şaşkın,adam neşeli bir halde baktılar birbirlerine...
usulca konuştu adam...
bu yüzük parmaklarında ben ölünceye kadar kalmalı dedi...ölüm bizi ayırana dek...ben seni seviyorum...
o sırada ordan geçen garsona işaret etti,yanına çağırdı adam...
şampanya getir bizlere dedi...nişanımızın şerefine...sevdiğim kadının şerefine...
kadın şaşkınlıkla bir parmağına baktı,bir de sevdiğine...
ben de beni önemsemiyorsun sanıyordum...ayrılmak isiyordum o yüzden..bugün de söylemek için buluşmuştum seninle...
adam gülümsedi...
ben seni ilk gördüğüm günden beri seviyorum dedi...şaşkınlığını,beceriksizliğini,güzel olmak için o kadar makyajı yapıp,elini yüzünü bulaştırmanı seviyorum...sen benim güzelimsin dedi...kim unutur ki senin gibi randevu saatini,ağaç gibi bekletir saatlerce sevdiğini...benden başka kim çeker senin kabrislerini...
kadın utandı biran...adam gülümsedi...
seviyoruz ya birbirimizi...bu ikimize de yetmez mi....
candan
izmir