- 303 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Bir Taslağı Sevmek
Bugün hangi konu üzerine yazacağımı düşündüm. Oysa buna gerek yoktu. Ütopyamda her zaman varlığını koruyan üstün bir aşktı beklediğim. Öyleyse bunu yazmalıydım. Bu hayatta herkesin beklentileri var. Sevgide de bu çeşitlilik devam eder. Herkes sevmek ve sevilmek ister aslında ama taslak hep farklıdır. Kimisi parayla uğraşmak istemez, kimisi zengin bir eş bekler. Bazısı dünyada bir arkadaş ister bazısı ayni takimi tutmak, ayni partiyi yakin bulmak, ayni renkleri sevmek ister. Bunun gibi sonsuz örnek verilebilir bu kadar insan varken hayallerde ki çeşitlilik de bitmez. Benim taslağım Allah sevgisini gösterebilen bir eş. Her insan rabbini sever ama O’nun için ibadet etmeyi seven bir insan dünya hayatinin aslında büyük bir sınavın bom boş kağıdı olduğunu ve insanin müthiş bir özgürlükle bu kağıdı istediği gibi doldurabileceğini bilir. Ben bana bunu sürekli hatırlatacak bir eş istiyorum. Belki de bu yüzden acemice arayışlarım. Belki bu yüzden acele ediyorum. Sürekli yanlış seçimler yapıyorum. Teslimiyetimin gereği olarak bunu fazla irdelemek neden böyle diye hayıflanmam ibadetlerime ters olur biliyorum. O yüzden bekliyorum. Materyalist bir şekilde kesinlikle bir madde görmek gibi beklentim yok. Aşkın kanını kalp pompalıyorsa görmeden de sevebilme özgürlüğünün olması yanlış midir ? Ben görmeden sevdim. Başka bir mecrada yazdığım gibi kalem kağıt onu bekliyor. Kalem kağıt onu özlüyor. Geldiği zaman bu betimlemelerim daha canlı, kanlı olacak. Onu arıyorum. O sandığım herkesin ülkesinde mahalle olmak bile beni büyük bir hazza ulaştırdı, bir gün ülkesinde şehir olacağım kadın geldiğinde hissedeceğim hazzı hayal edememem bundandır. Bekliyoruz onu. Benle birlikte dostlarım, kalem ve kağıt. Söyleyin ben beklerim de ona ulaşmak için durduğum duraklar içimi yaralıyor.
Can KONYAR
twitter.com/cankonyar