Çeyiz Sandığı




Herkesin bir çeyiz sandığı vardır. Kapağını açtı mı kapatmaya gönlünün razı olmadığı. Tıka basa dolu hayallerin ve düşlerinle, en üstünde de dokunmaya kıyamadığın resmi. Biraz soluk, biraz durgun. Aklına düştükçe kutsal bir emanetin son temsilcisi gibi alırsın eline. Koklarsın, okşarsın ve bakarsın. Bir daha bakmak kısmet olmayacakmış gibi. Yavaşça koyarsın yerine.
Yedi kat kırmızı kurdele ile bağlarsın bohçayı. Çeyiz sandığının içinde, daima hazır tutarsın elinin altında.
Bir gün gelecekte asıl sahibine verilecekmiş gibi, hep düşünür sandık aklına geldikçe vereceği ceyiz sandığımıdır? Yoksa beyaz tüller içinde sarıp sarmaladığı gelinlik misali altın tepsi üzerinde yüreğimidir?
Hiç kimseye vermedi çeyiz sandığını kimse göremezdi ki ondan başka hayallerini ve düşlerini herkesin bir çeyiz sandığı vardır, düşlerle ve hayallerle dolu, sadece kendisinin görebildiği.





Benim Çeyiz sandığımda,
Hayallerim düşlerim ve,
Sadece sen varsın
SEVDA ÇİÇEĞİM

24-10-2005-Pazartesi
Tuğrul Ahmet Pekel